Η ΑΠΟΞΗΛΩΣΗ ΤΟΥ WIKILEAKS (ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ)

Suzie Dawson

suziedawson

ΠΗΓΗ

Η μεγάλη εικόνα

Με εκατομμύρια λέξεις να έχουν γραφτεί για τον Τζούλιαν Άσανζ, το WikiLeaks και τους συνεργάτες του να στροβιλίζονται γύρω μας καθημερινά, είναι εύκολο να δούμε το δέντρο και όχι το δάσος.

Το πρώτο σημείο εκκίνησης για όσους υπερασπίζονται τον πιο εκτεθειμένο σε κίνδυνο εκδοτικό οργανισμό στον κόσμο και το προσωπικό του ήταν η αντιμετώπιση των ατομικών αφηγημάτων των καταπιεστών του. Να εστιάσουμε στη Σουηδία, ή στον Ισημερινό ή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, στις Μεγάλες Δικαστικές Επιτροπές ή στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην απομυθοποίηση των αφηγημάτων τους είναι ένα απαραίτητο έργο. Αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα: Χρόνια έντονης υποστήριξης του επιχειρήματος ότι όλες οι ποικίλες πτυχές των προαναφερθέντων είναι διαπλεκόμενες – σε πολλές από τις οποίες έχω εμπλακεί η ίδια – δεν έφεραν τη νίκη. Δεν είμαστε καλύτεροι, ή ισχυρότεροι από αυτό. Τα πράγματα φεύγουν από τον έλεγχο και φεύγουν γρήγορα.

Μετά από μια δεκαετία σε αυτή τη μάχη, ήρθε η ώρα να αναλογιστούμε το συνολικό άθροισμα των επιμέρους τμημάτων.   Πρέπει να αναγνωρίσουμε τι συνέβη όχι μόνο στον Τζούλιαν – αλλά στην οργάνωσή του στο σύνολό της. Πρέπει να εξετάσουμε το WikiLeaks σε επίπεδο αρχιτεκτονικής του, όπως έκαναν και οι αντίπαλοί του. Με αυτόν τον τρόπο βλέπουμε ότι η βεβήλωση της φήμης του Τζούλιαν και οι επιθέσεις κατά του έργου του, των σχέσεών του και του φυσικού του προσώπου δεν αφορούσαν στην πραγματικότητα ποτέ αυτόν – αφορούσαν πάντα την οργάνωση του, το τι είναι και το τι κάνει.

Αυτό που φανερώνει αυτό το ψηλό πλεονεκτικό σημείο παρατήρησης είναι μια προφανής και παρατεταμένη συστηματική αποσταθεροποίηση των βασικών πυλώνων της οργάνωσης . Ο κοινωνικός αποκεφαλισμός των πιο αποτελεσματικών μελών της. Η υπονόμευση της ικανότητάς τους να συνεχίζουν να υπηρετούν και να προσθέτουν αξία σε αυτό.

Αυτοί είναι οι σάπιοι καρποί της διακρατικής ατζέντας για την εξάλειψη του WikiLeaks. Μια κρατική, διεθνής συνωμοσία  η οποία χρονολογείται από τη διακήρυξη πολέμου εναντίον του WikiLeaks το 2017 από το διευθυντή της CIA, Μάικ Πομπέο. Οι ανοιχτές απειλές του ήταν ουσιαστικά ένα κάλυμμα για κρυφές επιχειρήσεις που εντοπίζονται πίσω στο 2009 τουλάχιστον.

Εκείνοι που αντιτίθενται στο WikiLeaks είναι πιο κοντά από ποτέ στο στόχο τους να το καταστρέψουν. Αν θέλουμε να εμποδίσουμε αυτό το παλιρρο’ι΄κό κύμα, πρέπει να εξετάσουμε τι έκανε το WikiLeaks καλό κατά την καλύτερή του φάση, να βρούμε τα κομμάτια που λείπουν μεταξύ του τότε και του τώρα και να σπεύσουμε να τα επαναφέρουμε .

Πώς μοιάζει ένα ισχυρό WikiLeaks

Η οργάνωση που σχεδίασε ο Τζούλιαν ήταν συμπαγής. Αυτό είναι αυτονόητο: μπόρεσε να αντέξει 10 χρόνια αδιάκοπων επιθέσεων από κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών μέσα από πολλαπλές αρμοδιότητες. Το ότι μέχρι στιγμής επέζησε είναι ένα ιστορικό επίτευγμα.

‘Ετσι  ήταν το WikiLeaks όταν ήταν στην κορυφή: μια εκδοτική πτέρυγα, μια πτέρυγα ακτιβισμού και μια πτέρυγα μέσων ενημέρωσης / δημοσίων σχέσεων.

sd1

Κάθε ένας από αυτούς τους τρεις πυλώνες προασπίστηκε από άτομα που είχαν σημαντικούς δημόσιους ρόλους. Ειδικοί στον τομέα τους. Αναλαμβάνοντας τεράστιες ηγετικές δυνάμεις, και τεράστια ρίσκα.

Στα ικανά τους χέρια, το WikiLeaks ήταν ο πιο πρωτοπόρος εκδοτικός οίκος στον κόσμο. Το μαργαριτάρι της σφαίρας του τεχνολογικού ακτιβισμού, φτιαγμένο πάνω σε μια πλατφόρμα σημαντικών καλωδιακών ειδησεογραφικών δικτύων, με συντακτικά άρθρα στα κύρια μέσα ενημέρωσηςμε στήλες άποψης. Το WikiLeaks έλεγχε το αφήγημα. Το WikiLeaks ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά. Οι κριτικοί του WikiLeaks αναγκάστηκαν να κρατούν αμυντική στάση, πάντα να πρέπει να ανταποκριθούν σε ό,τι έκανε το WikiLeaks στη συνέχεια.

Το WikiLeaks έκανε μαγικά. Γνωρίζαμε πάντα να περιμένουμε το απροσδόκητο. Όποτε φαινόταν ότι έπεσε ο ρυθμός του, επανέρχονταν καλύτερο από ποτέ.

Ήταν μια χρυσή εποχή και αναφέρομαι στα τρία βασικά συστατικά της ως ιδανική ομάδα. Πολύ ειλικρινά, τα έσπαγαν.

Η ιδανική ομάδα

Ο Τζούλιαν Ασανζ έλεγχε την πολιτική, τη διαδικασία, τη δημοσίευση και τις προστατευόμενες πηγές. Ξεκίνησε δορυφορικές οργανώσεις και ήταν ο διευθύνων σύμβουλος της αυτοκρατορίας του WikiLeaks. Ο Τζέικομπ Άππελμπαουμ πήγε σε εξέδρες σε όλο τον κόσμο, μιλώντας σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους για την αξία και τη σημασία της αξιοποίησης και υποστήριξης του WikiLeaks. Ήταν ένας σημαντικός καθοδηγήτης για το τεχνολογικό κοινό και μια συνεχής παρουσία σε συνέδρια προγραμματιστών, ιδιωτικότητας και δημοσιογραφίας. Ο Τρέβορ Φίτζγκίμπον έρχονταν σε επαφή με σπουδαία πρόσωπα των μέσων ενημέρωσης, μουσικούς και διάσημους, στρατολογώντας τους επιτυχώς και αξιοποιώντας τους για να ενισχύσει το δημόσιο προφίλ του WikiLeaks. Διαχειριζόταν τις σχέσεις με τα μέσα ενημέρωσης, επεξεργάζονταν και προωθούσε  πρωτοποριακές αφηγήσεις.

sd2.JPG

Αυτοί οι τρεις άντρες υπερασπίζονταν ασταμάτητα το WikiLeaks.

Αυτοί οι τρεις άνδρες έχτισαν την αρχική εκστρατεία για να σώσουν την Τσέλσι Μάννινγκ.

Αυτοί οι τρεις άντρες βοήθησαν να σωθεί ο Έντουαρντ Σνόουντεν.

Η δημόσια φήμη αυτών των τριών αντρών καταστράφηκε.  

Δεν χρειάζεται να ψάξετε πολύ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή στο διαδίκτυο για να δείτε πόσο συχνά ο Τζούλιαν Άσανζ περιγράφεται ως ένας κατά συρροή βιαστής

Ούτε για να ανακαλύψετε ότι ο Τζέικομπ Άππελμπάουμ περιγράφεται ως ένας κατά συρροή βιαστής.

Και ο Τρέβορ Φιτζγκίμπον? Ναι, αποκαλείται επίσης κατά συρροή βιαστής.

sd3

Ποια είναι η πιθανότητα και οι τρεις δημόσιες προσωπικότητες που αντιπροσωπεύουν τους βασικούς πυλώνες του WikiLeaks, να είναι κατά συρροή βιαστές;

Εκ των υστέρων,  ξεπερνά τη λογική.

Επιπρόσθετα, το τέχνασμα είναι τόσο προφανές που καταντά γελοίο.

Αλλά όταν η CIA σε στοχοποιεί, να περιμένεις πάντα πολλά και διάφορα.

Ένας βιαστής, δύο βιαστές, τρεις βιαστές, τέσσερις.

Βιαστές! Βιαστές Παντού!

Όταν ο περίφημος Ισλανδός δημοσιογράφος Κριστίν Χράφνσον διορίστηκε αρχισυντάκτης του WikiLeaks τον Οκτώβριο του 2018, η επιλογή εγκωμιάστηκε στους διαδρόμους.

Τα εγκώμια ωστόσο θα ήταν βραχύβια, καθώς μέσα σε μια εβδομάδα από τους επαίνους που δέχθηκε, συκοφαντήθηκε ως «ένα εχθρικό άτομο που κακοποιεί γυναίκες “και ως ένας “βίαιος μέθυσος με ιστορικό σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης γυναικών “.  

Η διατύπωση του δυσφημιστικού άρθρου είναι τόσο θωλή όσο και οι κατηγορίες – ” Ισχυρισμοί στον αέρα… Μπορεί τώρα να αντιμετωπίσει ισχυρισμούς … ανίκανος να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα την αλήθεια αυτών των ισχυρισμών …”

Δεν εμφανίστηκαν θύματα. Δεν καταχωρήθηκαν κατηγορίες. Δεν ξεκίνησε καμία έρευνα. Απλώς έριξαν τη λάσπη τους στον νέο επικεφαλής του εκδοτικού πυλώνα του WikiLeaks και έλπιζαν ότι θα πετύχει, όπως συνέβη και με τους άλλους.

Αυτή είναι μια τακτική που εφαρμόζεται συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθώς και στα έντυπα μέσα. Και άλλες εμβληματικές προσωπικότητες του ακτιβισμού και των πληροφοριοδοτών έχουν αλειφθεί με την ίδια πίσσα. Ο Ματ ΝτεΧάρτ αντιμετώπισε εξαιρετικά αμφισβητούμενες κατηγορίες παιδικής πορνογραφίας που κατασκευάστηκαν εναντίον του. Το ίδιο και υποτιθέμενος πληροφοριοδότης Vault7. Ακόμη και ο Έντουαρντ Σνόουντεν αντιμετωπίζει διαδικτυακά τρολ που του επιτίθενται αβάσιμα στην ίδια γραμμή, παρόλο που δεν υπάρχει κανένας υπαινιγμός ότι έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο.

Γιατί χρησιμοποιείται αυτή η τακτική ξανά και ξανά; Επειδή λειτουργεί. Επειδή συνεχίζουμε να της επιτρέπουμε να λειτουργεί.

Η αποτυχία μας να προστατέψουμε όσους έβαλαν τους εαυτούς τους στη γραμμή του πυρός για λογαριασμό μας, ακονίζει το σπαθί που χρησιμεύει στη σφαγή μας…

 

sd4

michellew @michellewither6 – Apr1

      απάντηση σε @satansbiscuits @MillenialPriml @l_heart_lies

” O Σνόουντεν, ο Άσανζ και ο Τραμπ είναι όλοι προδότες και βιαστές. Όμοιος ομοίω αεί πελάζει”

…………………………………………………………………………………………………………………………….

      michellew @michellewither6 – Apr1

       απάντηση σε @satansbiscuits @MillenialPriml @l_heart_lies

” To Πούλιτζερ του ήταν σχετικό με τον Σνόουντεν, έναν προδοτικό δειλό κλέφτη. Δεν

είχε και αυτός κάποιο ιστορικό βιασμού επίσης? Τι συμβαίνει με αυτούς τους

προδότες και το βιασμό? ”

——————————————————————————————————————-

Ένας σχολιαστής με μαύρη αίσθηση του χιούμορ το περιέγραψε τέλεια:

sd5

Simon Quinche Allen @logicbuster

” Εμείς οι φιλελεύθεροι της Μεγάλης Βρετανίας αρκεί μόνο να μας πούνε ότι ο #Snowden είναι ένας εγωμανής βιαστής και μπορούμε να ακολουθήσουμε τη φιλοδοξία του Ομπάμα να τον φυλακίσει ”

——————————————————————————————————————-

Γιατί χρησιμοποιείται αυτή η τακτική ξανά και ξανά; Επειδή λειτουργεί. Επειδή συνεχίζουμε να της επιτρέπουμε να λειτουργεί.

Η αποτυχία μας να προστατέψουμε όσους έβαλαν τους εαυτούς τους στη γραμμή του πυρός για λογαριασμό μας, ακονίζει το σπαθί που χρησιμεύει στη σφαγή μας…

Το αίσθημα απογοήτευσης 

Το 2016 έγραψα μια σειρά άρθρων για τον Τζέηκομπ Άππελμπαουμ. Όσο περισσότερο έσκαψα στην τρύπα του κουνελιού, τόσο πιο βαθιά έφτασε. Γλωσσικές ανωμαλίες, ιστοσελίδες δυσφήμησης, ψευδείς κατηγορίες, αποσυρμένοι ισχυρισμοί, λογοκρισία, συμπαιγνία, επαγγελματική κακία, ζήλια, ψευδείς ισχυρισμοί, κοινωνική και επαγγελματική αναρρίχηση – ήταν μια άσχημη εικόνα. Τελικά η σειρά άρθρων μου έφτασε τα πέντε μέρη και πάνω από 20.000 λέξεις.

Αλλά σκόνταψα σε κάτι τεράστιο, όταν ερευνούσα την υπόθεση Τζέηκ. Διάβασα για κάποιον που ονομάζεται Τρέβορ Φίτζγκιμπον από το Fitzgibbon Media. Ενώ είχα δει τα αποτελέσματα του έργου του στις Δημόσιες Σχέσεις και στην υπεράσπιση πολλές φορές, δεν είχα μάθει ποτέ ότι ήταν αυτός πίσω από όλα. Αποδεικνύεται ότι ήταν ιδιοκτήτης της εταιρείας που ανέλαβε τα Αμερικάνικα ΜΜΕ και τις Δημόσιες Σχέσεις για λογαριασμό του WikiLeaks, την Τσέλσι Μάννινγκ,  τον Edward Snowden, τον Γκλεν Γκρίνγουαλντ και το Intercept, καθώς και για πολλά έθνη-κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Βενεζουέλας και του Ισημερινού.

Κατά την έρευνά μου, έμαθα ότι έξι μήνες πριν από το στιγματισμό του Τζέηκομπ Άππελμπαουμ ως κατά συρροή βιαστή, ο Τρέβορ Φίτζγκιμπον είχε αντιμετωπίσει το ίδιο πράγμα. Κατέστρεψε την εταιρία δημοσίων σχέσεων, την καριέρα του, το γάμο του, τα οικονομικά του και τη ζωή του. Ακριβώς όπως το σκάνδαλο JakeGate είχε στερήσει από το WikiLeaks έναν από τους πιο ειλικρινείς και ισχυρούς δημόσιους υποστηρικτές και διοργανωτές του, το σκάνδαλο Φίτζγκίμπον, νωρίτερα στέρησε πό το WikiLeaks και τους πληροφοριοδότες που αντιπροσωπεύει, από τον πιο ικανό σύνδεσμο τους με τα μέσα ενημέρωσης και τις Δημόσιες Σχέσεις.

Επειδή δεν γνώριζα τον Φίτζγκιμπον και δεν είχα καμία επαφή μαζί του, καταχώρησα στο πίσω μέρος του μυαλού μου όσα έμαθα για την περίπτωσή του. Αλλά δεν μπορούσα να ξεφύγω από το απόκοσμο, ανησυχητικό συναίσθημα ότι όλα αυτά ήταν μια ηχώ. Μια ηχώ του τι είχε γίνει με τον Τζούλιαν.

Αυτούς τους τελευταίους μήνες διερευνούσα τις τρεις περιπτώσεις σε αλληλουχία, επικαλύπτοντας και αναλύοντάς τες. Το παρόμοιο μοτίβο είναι αδύνατο να αγνοηθεί.

  • Ένας στόχος εμπλεκόμενος σε δραστηριότητες που απειλούσαν ιδιαίτερα το παγκόσμιο σύμπλεγμα των υπηρεσιών πληροφοριών
  • Πολλαπλοί κατήγοροι για βιασμό, σεξουαλική κακοποίηση, σεξουαλική παρενόχληση ή σεξουαλική κακομεταχείριση
  • Ψευδείς ισχυρισμοί που δεν χαρακτηρίζονται ως κάποιο από τα προαναφερθέντα
  • Αποσυρμένοι ισχυρισμοί
  • Έλλειψη ποινικών διώξεων
  • Ο στόχος στιγματίζεται και δυσφημίζεται δημόσια ως “κατά συρροή βιαστής”
  • Μαζική βλάβη της δημόσιας εικόνας

Δριμύς αντίκτυπος στην παραγωγικότητα του στόχου και στην ικανότητά του να εκτελεί με την επαγγελματική του ικανότητα. Αυτός είναι ένας πίνακας των ευρημάτων μου

sd6

(Κάντε κλικ στην παραπάνω εικόνα για να δείτε μια μεγεθυμένη έκδοση της.)

Σε καθεμία από τις τρεις περιπτώσεις, υπάρχουν ουσιαστικά στοιχεία που δείχνουν ότι δεν υπήρξε ποτέ βιασμός.  

Στην περίπτωση του Τζούλιαν, μία από τις εμπλεκόμενες γυναίκες υπέβαλε ένα προφυλακτικό που βρέθηκε ότι δεν περιείχε κανένα ίχνος DNA – δικό του ή δικό της. Στη συνέχεια δήλωσε δημοσίως ότι δεν βιάστηκε. Η άλλη ενάγουσα δήλωσε σε φίλους ότι «είχε δεχθεί πιέσεις από την αστυνομία» και «δεν επιθυμούσε να τον κατηγορήσει για τίποτα».

Στην περίπτωση του Τζέηκομπ Άππελμπαουμ, αυτή που αποδείχθηκε ότι ήταν η μοναδική ενάγουσα βιασμού (παρά τις υποσχέσεις των δυσφημιστών του για την ύπαρξη δεκάδων θυμάτων) του έστειλε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μετά από το συμβάν για να του πει πόσο υπέροχα πέρασε και πόσο ανυπομονούσε να επιστρέψει στο Βερολίνο για να τον επισκεφτεί ξανά. Ένα άλλο υποτιθέμενο θύμα δήλωσε ότι η ιστορία που αφηγήθηκαν οι κατήγοροι του Άππελμπαουμ σχετικά με αυτήν ήταν πραγματικά λανθασμένη και είχε χρησιμοποιηθεί εναντίον του χωρίς τη συγκατάθεσή της.

Στην περίπτωση του Τρέβορ Φίτζγκιμπον, η μόνη κατηγορία βιασμού προήλθε από μια γυναίκα η οποία του έστειλε μια σειρά γυμνών και ημι-γυμνών φωτογραφιών πριν από το υποτιθέμενο περιστατικό, και έπειτα ένα άλλο μήνυμα κειμένου για να τον συγχαρεί και να τον επαινέσει για τη σεξουαλική του απόδοση. Αμέσως μετά του ζήτησε να κάνει μια σειρά από επαγγελματικές χάρες για την ίδια και τους πελάτες της. Ο ισχυρισμός της για βιασμό διερευνήθηκε από τις αρχές – οι οποίες, μετά από μια ετήσια έρευνα, τον απέρριψαν ως αβάσιμο και αρνήθηκαν να τον κατηγορήσουν. Αυτός στη συνέχεια πήρε τα αποδεικτικά στοιχεία της διπροσωπίας της σε δικαστήριο και τη μήνυσε με επιτυχία για δυσφήμιση. Έχει πλέον ανακαλέσει δημοσίως τους ισχυρισμούς της εναντίον του.

Παρά τα παραπάνω, ο μύθος ότι “υπάρχουν πολλοί κατήγοροι” εξακολουθεί να χρησιμοποιείται εναντίον και των τριών ανδρών. Ο Τζούλιαν παρουσιάζεται να εξηγεί στο ντοκιμαντέρ «Risk» της Laura Poitras γιατί η ύπαρξη πολλαπλών κατήγορων είναι προβληματική και αμέσως θεωρήθηκε μισογύνης» επειδή τόλμησε να εκφράσει μια τέτοια βασική παρατήρηση. Απεικονίστηκε  ως ένας ένοχος που σχεδίαζει αντι-αφηγήματα εναντίον των θυμάτων για να αποφύγει τη δικαιοσύνη, αντί ως ένας αθώος άνθρωπος που απορεί με τη διαπλοκή πολυπλοκότητα των αλυσίδων που χρησιμοποιούνται για να τον τυλίξουν.

Και στις τρεις περιπτώσεις, έγιναν ψευδείς ισχυρισμοί που είτε πληρούν οριακά τα χαρακτηριστικά ενός σεξουαλικού εγκλήματος είτε απλά δεν το κάνουν καθόλου. Παρά τα εννέα χρόνια επικλήσεων της λέξης “βιασμός”, και του όρου “κατά συρροή βιαστής”, οι κατηγορίες εναντίον του Τζούλιαν δεν ισοδυναμούν καθόλου με βιασμό. Είναι αυτό που περιγράφουν τα Σουηδικά νομικά βιβλία ως “μικρότερο βιασμό” και περιγράφουν δραστηριότητες που δεν είναι εγκλήματα στις περισσότερες δυτικές χώρες. Στην περίπτωση του Τζέηκομπ, οι κατήγοροί του θεώρησαν ότι αξίζει να ανασύρουν επαγγελματικές διαμάχες, αστεία που ακούγονται σε μπαρ, τον ισχυρισμό τρίτου για ένα απλό φιλί, και το πλύσιμο της πλάτης ενός κατήγορου που  παρέλειψε να αποκαλύψει όταν έγραφε για το περιστατικό, ότι μετά από το πλύσιμο της πλάτης, είχε ουσιαστικά αποφασίσει να κάνει συναινετικό σεξ με τον Άππελμπαουμ. Στην περίπτωση του Τρέβορ Φίτζγκιμπον, η καταγγέλλουσα που είχε ανακαλέσει το βιασμό συνοδεύτηκε στο αστυνομικό τμήμα από δύο άλλες καταγγέλλουσες.  Η μια ισχυρίστηκε ότι ο Φίτζγκιμπον την “αγκάλιασε” ακατάλληλα. Η άλλη ισχυρίστηκε ότι το χέρι του βούρτσισε την πλάτη της κατά τη διάρκεια μιας αγκαλιάς. Αυτές οι καταγγελίες απορρίφθηκαν επίσης από την υπηρεσία διερεύνησης.

Έχω γράψει εκτενώς αλλού για το πώς τέτοιοι ψευδείς ισχυρισμοί υποβαθμίζουν αποτελεσματικά τη σοβαρότητα του βιασμού.   Θα συγκρατήσω τον εαυτό μου από την άβολη θέση να το κάνω αυτό ξανά, εκτός από το να πώ: όσες από εμάς έχουμε βιώσει τη βία και το τραύμα του βιασμού, του ομαδικού βιασμού και της σοβαρής σεξουαλικής κακοποίησης, είναι μια ασυγχώρητη προσβολή να βλέπουμε τέτοια θλιβερά, ρηχά παράπονα, να συγχέονται ως βιασμός. Εκείνες που εμπλέκονται σε αυτή τη συμπεριφορά βλάπτουν την αξιοπιστία, και στην πραγματικότητα θέτουν σε κίνδυνο, όλες τιςς πραγματικές καταγγέλλουσες βιασμού, και πρέπει να ντρέπονται βαθιά για τον εαυτό τους.

Κανένας από τους τρεις άνδρες – Τζούλιαν, Τζέηκομπ ή Τρέβορ – δεν έχει ποτέ κατηγορηθεί για έγκλημα. Ούτε είχαν υποβληθεί εναντίον τους αστικές αγωγές, παρόλο που το αποδεικτικό εμπόδιο είναι χαμηλότερο. Παρόλα αυτά και οι τρεις συνεχίζουν να κακοποιούνται από τους πολιτικούς τους αντιπάλους, οι οποίοι τους κατονομάζουν «κατά συρροή βιαστές».

Αυτό έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη σε αυτούς και στα κοντινά τους πρόσωπα. Επίσης, κατέστρεψε σημαντικά την καριέρα τους.

Και για αυτό ακριβώς γίνονται όλα αυτά. Δεν αφορούσε ποτέ αυτούς. Αφορούσε τις επαγγελματικές τους επιδιώξεις: τι κάνουν καλά, τι αγαπούν να κάνουν, ποιοί ενοχλούνταν από αυτό που αυτοί κάνουν, και ποιοι ήταν εκείνοι που επωφελήθηκαν από την αναστολή της ικανότητάς τους να συνεχίσουν να το κάνουν.

Το εγχειρίδιο

Το εγχειρίδιο των υπηρεσιών πληροφοριών είναι να εκτρέπουν, να ελέγχουν και να καταναλώνουν την προσοχή των στόχων τους. Από τη στιγμή που θα κατευθύνουν την προσοχή σου, μπορούν να ελέγξουν ολόκληρη τη ζωή σου.

Η προσοχή και οι πόροι του Τζούλιαν εκτράπηκαν προς την προσπάθειά του να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Οι Σουηδικές κατηγορίες εναντίον του χρησιμοποιήθηκαν ως κάλυψη για να τον κρατήσουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ προετοιμάζονταν κατηγορητήρια από μυστική Μεγάλη Δικαστική Επιτροπή των ΗΠΑ για τις εκδοτικές του δραστηριότητες. Ένας Σουηδός ερευνητής με τον οποίο μίλησα, μου είπε ότι οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που τολμούσαν να επιδείξουν στήριξη στον Τζούλιαν το 2010, όπως η Αμνηστία της Σουηδίας, κυνηγήθηκαν από προσκείμενους στο κράτος δυσφημιστές οι οποίοι τους κατηγόρησαν που τόλμησαν να υποστηρίξουν έναν “βιαστή”, αναγκάζοντάς τους να αλλάξουν τις θέσεις τους .

Ο Τζέηκομπ έγινε ανεπιθύμητη προσωπικότητα μέσα στη δική του κοινότητα – ένας παρίας. Του αρνήθηκαν τα καταφύγια του, αποβλήθηκε από οργανώσεις. Έγραψα παλιότερα για το πώς ορισμένες προσωπικότητες του τεχνολογικού ακτιβισμού ανέλαβαν να ασκήσουν πίεση σε διοργανωτές διασκέψεων και σε οργανώσεις χάκερ σε όλο τον κόσμο για να εκδώσουν δημόσιες απαγορεύσεις του Άππελμπαουμ από τις εκδηλώσεις τους, τους καταλόγους μελών τους και τις εγκαταστάσεις τους. Πάρα πολλές οργανώσεις υπέκυψαν στην πίεση. Στο Κύκνειο Άσμα του Όργουελ – Οι Ακτιβιστές της Ελευθερίας του Λόγου Ξεπλένουν το Wikipedia Για να Σβήσουν τις Διαφωνίεςέγραψα για του Τζέηκ  “την απομάκρυνση σε σχεδόν χονδρική τιμή από τις εξέδρες στις οποίες μοίρασε εκκλήσεις στον κόσμο να διαρρεύσουν ευαίσθητες πληροφορίες των υπηρεσιών πληροφοριών, να λάβουν άμεση δράση στις ιστοσελίδες της NSA, τις αποκαλύψεις του για το δυστοπικό συγκρότημα παρακολούθησης που μας επηρεάζει όλους και για τις τακτικές που χρησιμοποιούνται εναντίον προσώπων ενδιαφέροντος». Πριν από τη δυσφήμιση του Τζέηκ, αυτός έκανε όλα αυτά, καθώς επίσης μελετούσε, έγραφε και πραγματοποιούσε παρουσιάσεις σχετικά με τον κατάλογο δολοφονιών με τη NSA από τα αρχεία Σνόουντεν.

Ο Τρέβορ είχε παρόμοια εμπειρία. Εβδομήντα προοδευτικές οργανώσεις και οργανώσεις μέσων ενημέρωσης υπέγραψαν μια ανοικτή επιστολή δηλώνοντας ότι δεν θα συνεργαστούν ποτέ ξανά μαζί του. Αυτό δεν ήταν ένας αυθόρμητος συγχρονισμός έργου – ήταν μια συντονισμένη προσπάθεια καθοδηγούμενη από κακοήθη στοιχεία για να τον εμποδίσουν να είναι ποτέ σε θέση να εργαστεί στον τομέα του ξανά. Ουσιαστικά, για να τον εμποδίσουν να εργαστεί για το WikiLeaks, για τη Μάννινγκ, για τον Σνόουντεν, για τον Ισημερινό, για τη Βενεζουέλα. Να τον εμποδίσουν να εργαστεί για ενεργούς, υψηλής προτεραιότητας, πολιτικούς στόχους της Αμερικανικής κυβέρνησης. Για να τον εμποδίσουν να ασχοληθεί με προσπάθειες όπως η συνθήκη Σνόουντεν, για την οποία συνεργάζονταν με τον σύζυγο της Γκλεν Γκρίνγουαλντ, τον Βραζιλιάνο γερουσιαστή Ντέιβιντ Μιράντα, σε διαπραγμάτευση με πολλές χώρες για να δημιουργήσουν ένα δίκτυο κρατών πρόθυμων να είναι ασφαλή καταφύγια για πληροφοριοδότες.

“Με έβγαλαν από τον εκλογικό κύκλο [2016], αυτό έκαναν”, μου είπε ο Φίτζγκιμπον. Το χρονοδιάγραμμα των δυσφημήσεων του Άππελμπαουμ προέκυψε ομοίως κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών των ΗΠΑ το 2016.

Ο συγχρονισμός των συκοφαντιών για βιασμό κατά του Τζούλιαν Άσανζ ήταν επίσης ύποπτος. Τα γεγονότα αμέσως πριν από τις κατηγορίες εναντίον του έχουν ξεχαστεί. Σε όλη τη συζήτηση για τη Σουηδία, δεν αναφέρεται ποτέ ότι ο Τζούλιαν ήταν ήδη σε έναν κατάλογο ανθρωποκυνηγητού του Πενταγώνου όταν ταξίδεψε στη χώρα.

Αναθεωρητική Ιστορία

Η αλήθεια για τους μήνες πριν από τη στοχοποίηση του Τζούλιαν  με τη συκοφαντία του «κατά συρροή  βιαστή»  περιγράφεται με σχολαστική λεπτομέρεια  στην ένορκη κατάθεσή του επί του θέματος,  η οποία είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο.

Παρακάτω, παραφράζω τα σχετικά τμήματα από την υποπαράγραφο 3: ” Γνωστές επιχειρήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών πριν από το ταξίδι στη Σουηδία “.

Μάρτιος 2010: Η εκδοτική ομάδα του Collateral Murder (Παράπλευρος Φόνος)

τέθηκε υπό έντονη φυσική παρακολούθηση

Μάιος 2010: Συνελήφθη η Μάννινγκ

Ιούνιος 2010:
* Το Πεντάγωνο “διεξάγει μια επιθετική έρευνα”
* Ο εισαγγελέας που εντάσσεται στη “Μονάδα Τρομοκρατίας και Εθνικής Ασφάλειας” του Δικαστηρίου του Ανατολικού Τομέα της Βιρτζίνια εμπλέκεται στη μεγάλη δικαστική επιτροπή του WikiLeaks

* Ερευνητές του Πενταγώνου  αναφέρονται ναπροσπαθούν απεγνωσμένα να τον(Τζούλιαν) εντοπίσουν … δεν θα συζητούσαν τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για να βρουν τον Άσανζ, ούτε θα έλεγαν αν είχαν πληροφορίες που να υποδεικνύουν πού είναι τώρα “

* Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας επιβεβαιώνει μια συνεχιζόμενη έρευνα σχετικά με το WikiLeaks που εμπλέκει το Παράρτημα Εγκληματολογικών Ερευνών του Στρατού και άλλες υπηρεσίες

 

Ιούλιος 2010:

* Υπηρεσίες του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας εισβάλουν στο συνέδριο HOPE στη Νέα Υόρκη, προσπαθώντας να βρουν τον Τζούλιαν, στη θέση του οποίου εμφανίστηκε ο Τζέηκομπ Άππελμπαουμ

* Ο Γραμματέας Τύπου του Λευκού Οίκου αποκαλεί το WikiLeaks “μια πολύ πραγματική και πιθανή απειλή

* Οι Αυστραλοί επιβεβαίωσαν ότι βοηθούν τις ” έρευνες κατά της κατασκοπείας” των ΗΠΑ
*   Στη συνέχεια, ο διευθυντής του FBI Μούλερ εμπλέκεται με τη διερεύνηση του WikiLeaks
* Ο πρώην επικεφαλής της CIA και της NSA, Χέιντεν, γράφει μια ανακοίνωση καταγγέλλοντας το WikiLeaks

 * Οι ανακριτές του Τμήματος Δικαιοσύνης  “εξετάζουν εάν ο κ. Άσανζ και το WikiLeaks θα μπορούσαν να κατηγορηθούν για την πρόκληση ή τη συνωμοσία σε παραβιάσεις του Νόμου περί Κατασκοπείας”.
* Ενώ ο Άσανζ εξακολουθεί να βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο πριν να επισκεφτεί τη Σουηδία, “το FBI διεξάγει επιχειρήσεις στο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου σε σχέση με την έρευνα του σχετικά με τις εκδοτικές δραστηριότητες του WikiLeaks
*   “Επίσημοι σχολιαστές και πρώην αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου υποστήριξαν εξωεδαφικά μέτρα και την παραβίαση του διεθνούς δικαίου” αν κριθεί απαραίτητο “”

 

Αρχές Αυγούστου, προδικαστικές κατηγορίες:

*   “Ο πρώην συγγραφέας ομιλιών του Πρόεδρου Τζορτζ Μπους, Μαρκ Θίσεν, δημοσίευσε ένα άρθρο στη Washington Post με τίτλο ” ΤοWikiLeaks πρέπει να καταργηθεί”
*   Ανακοίνωση  “Ομάδας Εργασίας αντί-WikiLeaks του Υπουργείου Άμυνας”,  λειτουργεί 24 ώρες την ημέρα με 80 άτομα προσωπικό.
* Ο ταξίαρχος Ρόμπερτ Α. Καρρ   “ο οποίος διευθύνει στο Πεντάγωνο μια υπηρεσία αντίστοιχη της CIA“, την Αντικατασκοπεία Άμυνας και το Κέντρο Ανθρωπίνων Πληροφοριών της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας (DIA),” επιλέχθηκε “από τον υπουργό Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς  για να διευθύνει την Ομάδα Εργασίας.
* Οι ΗΠΑ πιέζουν τους συμμάχους να ασκήσουν δίωξη  στο WikiLeaks σύμφωνα με τους δικούς τους αντι-τρομοκρατικούς νόμους και να αρνηθούν στον Τζούλιαν να εισέλθει στην επικράτειά τους

* Η Αυστραλιανή κυβέρνηση “διασκεύασε δημοσίως τη δυνατότητα ακύρωσης του διαβατηρίου [του Τζούλιαν] “,   επιβεβαιώνοντας και πάλι ότι βοηθά τις αρχές των ΗΠΑ
* Οι ΗΠΑ πίεσαν την Ελβετία να μην παραχωρήσει άσυλο στον Τζούλιαν

11 Αυγούστου 2010: Ο Τζούλιαν ταξιδεύει στη Σουηδία

13 Αυγούστου 2010: Οι προσωπικές τραπεζικές κάρτες του Τζούλιαν μπλοκάρονται. Βρίσκεται χωρίς κάποια πρόσβαση σε χρηματοδότηση.

19 Αυγούστου 2010: “Η Σουηδική Υπηρεσία Ασφαλείας (SÄPO) ζήτησε πληροφορίες σχετικά (Τζούλιαν) από έναν Αυστραλιανό οργανισμό πληροφοριών”

20 Αυγούστου 2010: Η Σουηδία ξεκινά “προκαταρκτική έρευνα” για τον Τζούλιαν για “μικρότερο βιασμό”.

Κατά την έρευνα αυτού του άρθρου, διάβασα κυριολεκτικά κάθε tweet που είχε αποσταλεί από ή για το WikiLeaks ή τον Τζούλιαν Ασάνζ το 2010 (όχι απλό εγχείρημα). Διαπίστωσα ότι το 90% των συνδέσμων πηγής ήταν παραβιασμένοι. Αμέτρητα άρθρα φαίνεται να είχαν εξαλειφθεί από το διαδίκτυο. Ακριβώς όπως παρουσίασα στο “Το να είσαι ο Τζούλιαν Άσανζ ότι μεγάλο μέρος της ιστορίας της γνήσιας εκστρατείας υποστήριξης της Τσέλσι Μάννινγκ από το WikiLeaks είχε εξαφανιστεί, όπως επίσης φαίνεται να έχει συμβεί σε ένα  μεγάλο μέρος της πρώιμης ιστορίας του WikiLeaks.

Ο Τζούλιαν είπε κάποτε: “Ο Τζορτζ Όργουελ είπε ότι αυτός που ελέγχει το παρόν ελέγχει το παρελθόν και αυτός που ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το μέλλον. Αυτό δεν είναι ποτέ πιο αληθινό παρά με τα ηλεκτρονικά αρχεία … το ηλεκτρονικό αρχείο των πιο σημαντικών εφημερίδων δεν είναι αξιόπιστο και το ίδιο ισχύει και για κάθε άλλη οργάνωση. Έχουμε δει πάρα πολλά παραδείγματα μεγάλων εφημερίδων, όπως η Guardian ή η Telegraph, να αφαιρούν τελείως υλικό από το αρχείο τους, υλικό που είχε δημοσιευτεί … αν πάτε στις διευθύνσεις URL για αυτές τις ιστορίες, δεν θα δείτε “αυτή η ιστορία έχει αφαιρεθεί’’ … θα δείτε ‘’Δεν βρέθηκε΄΄ και αν ψάξετε για τα ευρετήρια των εφημερίδων θα δείτε ‘’Δεν βρέθηκε‘’. Αυτές οι ιστορίες όχι μόνο έχουν πάψει να υπάρχουν πια, έχουν πάψει να υπήρχαν ποτέ. Έτσι, ο συγκεντρωτισμός  που παρατηρείται στην αποθήκη αρχείων σημαίνει ότι η λογοκρισία είναι πολύ εύκολη. “

Στην έρευνά μου, επανεξέτασα επίσης  ένα σωρό από μέσα ενημέρωσης που σχετίζονταν. Μια συλλογή από τα πιο σχετικά παραδείγματα ακολουθούν παρακάτω:

Είναι απαραίτητο να δείτε τη συνέντευξη του Τζούλιαν στις 22 Αυγούστου 2010 στο Al Jazeera   Λέει ότι είχε λάβει συμβουλές πριν από τις κατηγορίες εναντίον του να περιμένει ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να του συμβεί.

Την ίδια ημέρα, η εκπρόσωπος της Σουηδικής Εισαγγελικής Αρχής, Κάριν Ροζάντερ,   έδωσε μια από τις πιο περίεργες συνεντεύξεις που έχω δει ποτέ . Ο παράλογος διάλογος μεταξύ αυτής και ενός παρουσιαστή ειδήσεων του Al Jazeera είχε κάπως έτσι:

Παρουσιαστής AJ:   “Μιλήσατε με αυτόν [Τζούλιαν];”
Εκπρόσωπος της Σουηδίας : “Όχι”
Παρουσιαστής AJ:   “Έχετε οποιαδήποτε ιδέα πού είναι;”
Εκπρόσωπος της Σουηδίας:   “Οχι”
Παρουσιαστής AJ:   “Τον ψάχνετε;”
Εκπρόσωπος της Σουηδίας:   “Όχι προς το παρόν και η αρμόδια εισαγγελέας δεν γνωρίζει ακόμα αν θέλει να τον ανακρίνει ή όχι. Θα αποφασίσει για αυτό το θέμα αργότερα. “
Παρουσιαστής AJ:   “Σίγουρα αυτό θα ήταν το πρώτο βήμα – να προσπαθήσετε να επικοινωνήσετε με  τον άνθρωπο που βρίσκεται στο κέντρο ενός τέτοιου ισχυρισμού, ανεξάρτητα από το αν αυτός αποδεικνύεται αβάσιμος ή αν έχει πραγματικά κάποια βάση – σίγουρα το πρώτο βήμα είναι να επικοινωνήσετε με το πρόσωπο που έχει κατηγορηθεί; “
Εκπρόσωπος της Σουηδίας:   “Δεν μπορώ να σας δώσω λεπτομέρειες γιατί είναι υπό έρευνα».
Παρουσιαστής AJ:   “Δεν θα ήταν λογικό να προσπαθήσετε να του μιλήσετε;”
Εκπρόσωπος της Σουηδίας:   “Δεν μπορώ να το σχολιάσω αυτό δυστυχώς.”
Παρουσιαστής AJ: ” Νιώθεις λίγο αμηχανία από όλα αυτά; “
Εκπρόσωπος της Σουηδίας:   “Όχι  καθόλου, δεν προκαλεί αμηχανία αυτό.”
Παρουσιαστής AJ:   “Γιατί όχι?”
Εκπρόσωπος της Σουηδίας:   “Επειδή αυτή είναι μια κανονική διαδικασία.”
Παρουσιαστής AJ:   “Είναι φυσιολογικό να κατηγορούν κάποιον για βιασμό και 2 ώρες αργότερα να λένε, όχι, δεν συνέβη αυτό;”
Εκπρόσωπος της Σουηδίας:   “Ναι, είναι πολύ συνηθισμένο νέες πληροφορίες να εισέρχονται σε μια υπόθεση και να πρέπει να αναθεωρήσουμε τις προηγούμενες θέσεις.”

Δεν θα ήταν η τελευταία φορά που η Σουηδία αναθεωρούσε τη θέση της. Μερικές ημέρες αργότερα, η υπόθεση που άνοιξαν και μετά έκλεισαν τότε θα άνοιγε και πάλι, από έναν νέο εισαγγελέα. Στη συνέχεια την έκλεισαν πάλι επτά χρόνια αργότερα, για να ανοίξει πρόσφατα ξανά. Τι φάρσα.

Η απελπισία των δυνάμεων που εμπλέκονται στο να διαχωρίσουν τις κατηγορίες εναντίον του Τζούλιαν από το εκδοτικό του έργο στο WikiLeaks ήταν αισθητή και αποδεικνύεται από τη διατύπωση που χρησιμοποιείται από σημαντικές αμερικανικές πηγές ειδήσεων όταν καλύπτουν ρεπορτάζ για την περίπτωση αυτή. Ένας δημοσιογράφος για το CBS News, την 1η Δεκεμβρίου 2010 είπε “Λοιπόν, στην πραγματικότητα, έχει μπει σε Λίστα Καταζητούμενωνν σε σχέση με μια υπόθεση υποτιθέμενης σεξουαλικής επίθεσης στη Σουηδία. Οι εισαγγελείς απλά θέλουν να τον ανακρίνουν, δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορηθίες. Και δεν έχει απολύτως  να κάνει με τα χιλιάδες έγγραφα που διέρρευσε το WikiLeaks τις τελευταίες ημέρες.” [ Με στόμφο]

Σε πλήρη αντίθεση με αυτό, ο Μαρκ Στέφενς,  Ο δικηγόρος του Τζούλιαν στο Ηνωμένο Βασιλείο είπε στο ABC  στις 7 Δεκεμβρίου 2010:   “Νομίζω ότι γίνεται προσπάθεια να ποινικοποιηθεί ο Τζούλιαν Άσανζ και νομίζω ότι αυτό παρατηρούμε εδώ. Και είναι μια παραδοσιακή μέθοδος των σκοτεινών τεχνών και τεχνιτών – να ποινικοποιούν κάποιον. Και προφανώς όταν παλεύουν με αυτό αποσπώνται από τις κύριες δραστηριότητές τους. “

Στις 11 Δεκεμβρίου 2010   Ο Τζούλιαν εμφανίζεται στο Larry King Live μαζί με τον Ντάνιελ Έλσμπεργκ. Ο Τζούλιαν θέλει να μιλήσει για τους δεκάδες χιλιάδες θανάτους πολιτών που αποκάλυψε το WikiLeaks, αλλά ο Larry θέλει  να μιλήσει μόνο για τις κατηγορίες βιασμού. Ο Έλσμπεργκ λέει: “Οι επονομαζόμενοι υδραυλικοί αναζητούσαν πληροφορίες για να με εκβιάσουν να σωπάσω και είμαι βέβαιος ότι κάτι τέτοιο γίνεται τώρα για να προσπαθήσουν – να εξουδετερώσουν – τη χρήση του λόγου του Πεντάγωνου ή του Λευκού Οίκου, σαν κομιστή αυτών των μηνυμάτων…

Για τον Έλσμπεργκ και άλλους σκληραγωγημένους στόχους της αμερικανικής κυβέρνησης, αυτό που συνέβαινε στον Τζούλιαν ήταν οφθαλμοφανές. Ωστόσο, πολύ σύντομα, οι ισχυρισμοί εναντίον του θα χρησιμοποιούταν όχι μόνο ως εργαλείο για να τον δυσφημίσουν, αλλά ως σφήνα για να προσπαθήσουν να τον χωρίσουν από τη δική του οργάνωση – το WikiLeaks.

Το Δίκοπο Ξίφος

Είναι κάτι που έχουμε ακούσει σε επανάληψη συχνά από τους κριτικούς του Τζούλιαν – ότι οι κατηγορίες εναντίον του, και αυτός ο ίδιος, πρέπει να διαχωριστούν από τη βάση υποστήριξης του WikiLeaks.

http://bit.ly/g9JVXN Ας ξεχωρίσουμε την υποστήριξη του wikileaks από την υποστήριξη του Άσανζ – και τη δίκη του για βιασμό.

-: – (@subzerochi)   29 Δεκεμβρίου 2010

Αυτή η ατζέντα έχει τρία αποτελέσματα: πρώτον, υποστηρίζει τη φαντασίωση ότι ο Τζούλιαν δεν είχε στοχοποιηθεί για τη δουλειά του στο WikiLeaks όταν σαφώς είχε. Δεύτερον, πιέζει το WikiLeaks να διαχωριστεί από τον Τζούλιαν, τον ιδρυτή του, προκαλώντας έτσι εσωτερικές συγκρούσεις μέσα στην ίδια την οργάνωση, διχάζοντάς την ανάμεσα σε εκείνους που καταλαβαίνουν ότι ο Τζούλιαν ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος και ήταν πιστοί σε αυτόν, και σε εκείνους που θα προτιμούσαν να βάλουν το κεφάλι τους στο άμμο με την ελπίδα να σώσουν με κάποιο τρόπο την οργάνωση από το να αμαυρωθεί από τη σύνδεση με κάτι τόσο τρομακτικό και προκλητικό όπως οι λέξεις “κατά συρροή βιασμός”.

Τρίτον, και αναμφίβολα αυτοί που σχεδίασαν αυτό το αφήγημα γνώριζαν πολύ καλά – δεν είναι πλέον δυνατό να διαχωριστεί οΤζούλιαν από το WikiLeaks στον κοινό νου όσο ήταν δυνατό να διαχωριστεί ο Κιμ Ντότκομ  από το Κόμμα του Διαδικτύου το 2014, όταν αυτή  ακριβώς η  ίδια τακτική χρησιμοποιήθηκε εναντίον τους. Ο Κιμ Ντότκομ είναι ο ιδρυτής, ο οραματιστής και η δημιουργική ιδιοφυΐα πίσω από το Κόμμα του Διαδικτύου. Ωστόσο, το προσωπικό προεκλογικής εκστρατείας του για το 2014 είχε μολυνθεί από την ίδια ακριβώς ύπουλη αφήγηση: ” Πρέπει να διαχωρίσουμε τον Κιμ Ντότκομ από το Διαδικτυακό Κόμμα στη συνείδηση του κόσμου στον για να μην συσχετιστούμε με τις κατηγορίες εναντίον του”.   Έπειτα πέρασαν μισό χρόνο προσπαθώντας να το κάνουν και αποτυχαίνοντας οικτρά, διότι στο μυαλό του κοινού, ο Κιμ Ντότκομ ήταν  το Διαδικτυακό Κόμμα, όπως ακριβώς ο κόσμος πολύ σωστά δεν θα μπορέσει ποτέ να πειστεί ότι το WikiLeaks δεν είναι ο Τζούλιαν Άσανζ.

Για το WikiLeaks, η σωστή θέση που θα έπρεπε να υιοθετηθεί θα ήταν να βγει μπροστά και να πει σθεναρά: “Ο εκδότης μας διώκεται εξαιτίας του έργου του μαζί μας. Στεκόμαστε δίπλα του κατηγορηματικά.” Τελικά, έκαναν ακριβώς αυτό, αλλά χρειάστηκε πολύ δράμα και η αποχώρηση μερικών είτε εύπιστων, μικρόψυχων ή κακοηθών ανθρώπων, για να το κατορθώσουν.

Πάρτε Πίσω το Δοκιμασμένο και το Αληθινό και Ποτέ Μην το Αφήσετε να Φύγει

Ο Τζέηκομπ Άππελμπαουμ συνήθιζε να λέει  ότι ήταν περήφανο μέλος της μαντεμένιας λέσχης – ένας όρος της NSA για τον οποίο αυτός και ο Γουίλιαμ Μπίνεϊ  είχαν μια δημόσια συζήτηση κάποτε. Περιγράφει αυτούς που έχουν σηκώσει αρκετά το κεφάλι τους πάνω από τον προμαχώνα ώστε να γίνουν στόχοι και θα κατασκοπευτούν από τις υπηρεσίες πληροφοριών για πάντα, μόνιμα και αδιάκοπα.

Σκέφτομαι τη μαντεμένια λέσχη λίγο διαφορετικά. Τη σκέφτομαι ως εκείνους που θα τους καταλόγιζαν τα πάντα, να τους τα έχουν καταλογίσει.  Εκείνοι που έχουν πληρώσει τεράστιο αντίτιμο και ωστόσο εξακολουθούν να θυσιάζονται, εξακολουθούν να μιλούν, εξακολουθούν να είναι ενεργοί. Εξακολουθούν να μένουν πνευματικά ζωντανοί.

Μία από τις ελάχιστες διαφορές στις υποθέσεις του Τζούλιαν, του Τζέικομπ και του Τρέβορ, ήταν ο τρόπος με τον οποίο απάντησαν σε αυτά που τους συνέβησαν.

Αδάμαστος, ο Τζούλιαν αρνήθηκε να επιτρέψει να διασύρεται παγκοσμίως ως «κατά συρροή βιαστής»,  εμποδίζοντάς τον να κάνει αυτό που έκανε καλύτερα. Παρόλο που αυτό που έπρεπε να υπομείνει εξουσίασε την προσοχή του, εξάντλησε τους πόρους του, και τελικά κατέληξε σε σοβαρό φυσικό και διανοητικό αντίτιμο, όσο ήταν και είναι σε θέση να μιλήσει, σε όποιο βαθμό μπορούσε ή μπορεί, ποτέ δεν σταμάτησε να μιλάει.

Για τον Τζέηκομπ ήταν πιο δύσκολο. Ο κοινωνικός κύκλος του, η κοινότητα του και πολλά από αυτά που θεωρούσε πολύτιμα, εξαφανίστηκαν το 2016, προεκλογικά (και στη συνέχεια πιθανότατα και πάλι μετεκλογικά). Ο Τορ εξουδετερώθηκε, το Chaos Communications Club (Λέσχη Επικοινωνιών Χάος) διασπάστηκε, χρησιμοποιώντας τακτικές που θα τις εξετάσω λεπτομερέστερα αργότερα. Το Βερολίνο εξουδετερώθηκε. Αποκαθηλωμένος, περιθωριοποιημένος και περιφρονημένος, δεν είχε άλλη επιλογή από το να εξαφανιστεί από τη δημόσια προσοχή. Παρόλο που η συνηθέστερη συμβουλή σε άνδρες που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση είναι – ζήτησε συγγνώμη, κάνε πίσω, αναζήτησε θεραπευτικό αντίδοτο, απομακρύνσου για λίγο καιρό – προσωπικά πιστεύω ότι είναι μια λάθος προσέγγιση.

Επειδή επιβραβεύει τις υπηρεσίεςς που βρίσκονται πίσω από τις συκοφαντίες. Το σβήσιμο των φωνών είναι ο λόγος που συνεχίζουν να χρησιμοποιούν αυτές τις τακτικές ξανά και ξανά. Επωφελούνται από αυτό,  εμείς χάνουμε.

Ομοίως με τον Τρέβορ Φίτζγκιμπον. Ολόκληρη η υποδομή που είχε κατασκευάσει με την εταιρεία Δημοσιών Σχέσεων του έγινε ερείπια – παραδόθηκε ακόμη και στην ανυπαρξία – η κολοσσιαία ζημιά στην επαγγελματική και οικογενειακή ζωή του φαινόταν πρέπει να ήταν ανυπέρβλητη. Είναι θαυμαστό ότι δεν χάσαμε κανέναν από αυτούς τους άνδρες από μόνιμη απελπισία, ψυχική ασθένεια ή αυτοκτονία. Και ευχαριστώ τον Θεό γι ‘αυτό. Γιατί τους χρειαζόμαστε.

Χρειαζόμαστε τις φωνές τους, τις δεξιότητές τους, την προσπάθειά τους, τη δέσμευσή τους, την εμπειρία τους, την αφοσίωσή τους στο WikiLeaks και τον Τζούλιαν και το έργο υπεράσπισής τους τώρα περισσότερο από ποτέ.  

Το κενό που μένει από την απουσία τους είναι αναμφισβήτητο. Η ζημιά στο WikiLeaks ως οργάνωση είναι αναμφισβήτητη. Τώρα, τη στιγμή του μεγαλύτερου κινδύνου για τον Τζούλιαν και για τη δουλειά της ζωής του, χρειαζόμαστε τη μαντεμένια λέσχη πίσω στη δράση. Τους χρειαζόμαστε λυτρωμένους και τους χρειαζόμαστε ενεργούς.

Μόνο εμείς, η βάση στήριξης, μπορούμε να δημιουργήσουμε το περιβάλλον για να συμβεί αυτό. Χρειαζόμαστε την αλήθεια για το τι συνέβη σε αυτούς τους άνδρες, και γιατί, να διαδοθεί παντού και ευρέως. Πρέπει να τους κάνουμε κατανοητό ότι παρά αυτά που έχουν περάσει, εξακολουθούν να αγαπιούνται, να είναι ευπρόσδεχτοι και να εκτιμούνται.

Είναι προσωπική ελπίδα μου ότι εάν αρκετές φωνές είναι αρκετά γενναίες ώστε να σταματήσουν να ανησυχούν για το δικό τους κοινωνικό κεφάλαιο και να παραμερίσουν τον εμφυτευμένο φόβο του να συσχετιστούν με “κατά συρροή βιαστές”, να αγκαλιάσουν την αλήθεια για το τι πραγματικά συνέβη, και να προσφέρουμε τη ηχηρή μας υποστήριξη στην αποκατάσταση της ικανότητας αυτών των ανδρών να συνεχίσουν δημόσια το έργο ζωής τους ξανά, ώστε να αισθανθούν αρκετά ανακουφισμένοι για να επιστρέψουν στην υπεράσπισή του δημόσιου συμφέροντος. 

Χρειαζόμαστε τον Κριστίν Χράφνσον να δημοσιεύει. Η δημοσίευση είναι το ισχυρότερο και πιο ζωτικό πράγμα που μπορεί να κάνει το WikiLeaks αυτή τη στιγμή. Χρειαζόμαστε τον Τζέηκομπ εκεί έξω να μιλάει ξανά στους 100.000 ακόλουθούς του για το WikiLeaks. Χρειαζόμαστε τον Τρέβορ να γράφει και να εκδίδει δελτία τύπου, να απαντά σε ερωτήσεις των μέσων ενημέρωσης, να σχεδιάζει και να προωθεί αφηγήματα και να συνδέει ξανά ευκαιρίες δημοσιότητας.

Πιστεύω ότι ως αποτέλεσμα το WikiLeaks θα είναι ισχυρότερο. Επιπλέον – πιστεύω ότι θα ενισχύσει σημαντικά την πιθανότητα ο οργανισμός να επιζήσει τελικά από ό, τι του έχει συμβεί. Δεν χρειάζεται να κοιτάξετε μακρυά για να δείτε ότι οι πηγές, οι πληροφοριοδότες, οι ακτιβιστές και οι δημοσιογράφοι χρειάζονται να μη σβήσει το WikiLeaks. Το χρειαζόμαστε να ενεργό και ισχυρό. Πρέπει να το προστατεύσουμε, καθώς έχει προστατεύσει τόσους πολλούς άλλους πριν.

Το WikiLeaks σώζει ζωές. Έχει σώσει τη ζωή δημοσιογράφων σε κίνδυνο και των πληροφοριοδοτών. Έχει φέρει την επανάσταση στη δημοσιογραφία και στην προστασία της πηγής πληροφοριών. Μπορεί να ελπίζει ότι θα συνεχίσει να το κάνει, μόνο με την ασταμάτητη υποστήριξή μας. 

Σαμποτάζ, Απειλές και Περιφρόνηση

Καθώς εργαζόμουν επιμελώς για να ολοκληρώσω αυτό το άρθρο και να το προετοιμάσω για δημοσίευση, ένας παλιός στενός φίλος με πλησίασε απελπισμένα, με αύτα που είπαν ότι ήταν κρισίμως σημαντικά μηνύματα σε μένα.

Ήθελαν να μου μιλήσουν για το περιεχόμενο αυτού του άρθρου, το οποίο δεν είχα μοιραστεί με κανέναν άλλο εκτός από ένα αξιόπιστο μέλος της ομάδας του WikiLeaks και τον εαυτό μου.

Με προειδοποίησαν να μη γράψω για τον Τρέβορ Φίτζγκιμπον Αναφέρθηκαν σε ιστορικά tweets από πρόσωπα της οργάνωσης Δημοσίων Σχέσεων του, προσπαθώντας να με πείσουν ότι ο Τρέβορ Φίτζγκιμπον ήταν στην πραγματικότητα ένας κατά συρροή κακοποιός (tweets που είχα εδώ και πολύ καιρό εξετάσει). Με απείλησαν ότι αν τολμούσα να δημοσιεύσω το παραπάνω περιεχόμενο γι ‘αυτόν, θα υπήρχαν μαζικές αντιδράσεις και επιθέσεις εναντίον μου “σε λίγες εβδομάδες” από τις οποίες δεν θα μπορούσαν να με προστατεύσουν.

Είπαν ότι έρχονταν ως απεσταλμένοι για λογαριασμό κάποιου που είχε στενή σχέση με τον Τζούλιαν και τον Τζέηκομπ. Υποστήριξαν ότι ο Τζούλιαν δεν θα ενέκρινε, και ότι ο Τζέηκομπ κατηγορηματικά δεν ήθελε να αναφέρεται σε κανένα άρθρο σχετικό με τον Τρέβορ Φίτζγκιμπον . Είπαν ότι θα δεχόμουν επίθεση από τους “Anonymous“. Στη συνέχεια μου ανέφεραν λέξη προς λέξη φράσεις από το άρθρο μου, παρόλο που ήταν προστατευμένο με κωδικό πρόσβασης και δεν ήταν διαθέσιμο στο κοινό.

Νοιάζομαι πολύ για αυτό το άτομο, αλλά μύρισα αμέσως τον «ποντικό». Το RAT(ΣΑΠ) στην πραγματικότητα. Ναι, τη Σήραγγα Απομακρυσμένης Πρόσβασης. Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας αυτού του άρθρου, είχα παρατηρήσει την οθόνη να αναβοσβήνει  οικεία από έναν σύνδεσμο Απομακρυσμένης Πρόσβασης που  εγκαταστάθηκε στον υπολογιστή μου. Για όσους δεν ξέρουν τι σημαίνει αυτό, σημαίνει ότι κάποιος παρακολουθούσε την οθόνη μου σε πραγματικό χρόνο ή την κατέγραφε, καθώς έγραφα αυτό το κομμάτι.

Το παράξενο πράγμα σε όλον αυτό τον σύγχρονο εξοπλισμό κατασκοπίας είναι ότι ορισμένες από τις βασικές λειτουργίες εξαρτώνται από την τεχνολογία του 90. Η Απομακρυσμένη Πρόσβαση είναι μία από αυτές. Σε έμπειρους στόχους που γνωρίζουν τι ψάχνουν, είναι αναγνωρίσιμοι, έχουν το δικό τους ξεχωριστό δακτυλικό αποτύπωμα.

Το να με κατασκοπεύουν και σίγουρα ενώ ετοιμάζω σημαντικά και πολυαναμενόμενα άρθρα, δεν είναι κάτι καινούριο για μένα. Ούτε μπορεί η προσπάθεια κάποιων να με ξεγελάσουν, να αποσπάσει την προσοχή μου ή να σαμποτάρει το έργο μου.

Προσέγγισα τον Τζέηκομπ για να δω αν ήταν αλήθεια ότι είχε πει ότι δεν ήθελε να αναφερθεί σε αυτό το άρθρο παράλληλα με την αναφορά μου για Τρέβορ Φίτζγκίμπον. Δήλωσε ότι δεν είχε πει ποτέ κάτι τέτοιο, και πρότεινε ότι ήταν σημαντικό να αναφέρω τι συνέβη.

Ζήτησα από τον φίλο μου να αποκαλύψει ποιος ήταν εκείνος που τους είχε υποχρέωσει να με πλησιάσουν με αυτό το ψέμα για τον Τζέηκομπ. Αρνήθηκε να αποκαλύψει την πηγή. Από σεβασμό, δεν θα αναφέρω το όνομα του φίλου μου. Αλλά ούτε θα αλλάξω τις αναφορές μου για να ικανοποιήσω άγνωστους παρατηρητές και κατασκόπους, ή ψεύτες που με τροφοδοτούν με παραπληροφόρηση σε μια προσπάθεια να επηρεάσουν το συγγραφικό μου έργο.

Γι ‘αυτό είπα στο φίλο μου, κατηγορηματικά, ότι έπαιζαν μαζί του, και ότι η αναφορά μου ήταν η αναφορά ΜΟΥ, και έστειλα το ακόλουθο tweet:

Για τους ανθρώπους που έχουν εμμονές με την ιδέα ότι εκτίθενται από το άρθρο μου / κατονομάζονται στο άρθρο μου – δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Συνέλθετε.

Σε εκείνους που μου στέλνουν  απειλές μέσω φίλων μου – αν θέλετε να με δυσφημήσετε ή να μου επιτεθείτε σε μένα, μπορείτε να πάρετε αριθμό και να περιμένετε στη σειρά. Είναι μια μακριά ουρά.

– Σούζυ Ντόουσον (@ Suzi3D) 7 Ιουνίου 2019

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα υποστώ σοβαρές επιθέσεις στη φήμη μου και ίσως ακόμη και στο άτομό μου, φέτος. Έχω εκκρεμείς εκστρατείες και δράσεις που δεν έχω ανακοινώσει ακόμα δημόσια, κάτι που θα με τοποθετήσουν στη μαύρη λίστα σε ακόμη χειρότερη θέση από αυτή που είμαι ήδη μετά από όλα όσα έχω κάνει μέχρι σήμερα, ή από τη συγγραφή άρθρων όπως αυτό.

Εκείνοι που με απειλούν, μπερδεύουν με τον λάθος Νεοζηλανδό.

Προβλέπω με βεβαιότητα αποκαλύψεις σκανδαλοθηρικών φυλλάδων και  παραποιημένες περιγραφές των παλιών ή των παρόντων σχέσεων μου, σχόλια του περιεχομένου των λογαριασμών μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ή των καναλιών Unity4J Discord,  του ψηφιακού μου υλικού, των αρχείων ήχου ή εικόνας της προσωπικής μου ζωής , έκθεση των σχέσεών μου με τα παιδιά μου ή την οικογένειά μου, των  τηλεφωνημάτων μου, των συνομιλιών μου στο Zoom ή οποιαδήποτε άλλη άθλια, ύπουλη, ποταπή, καθοδηγούμενη από τις υπηρεσίες πληροφοριών, επιχείρηση  δυσφήμισης που θα βρεθεί μπροστά μου. Λειτουργούν με διάθεση άρνησης, οπότε θα φαίνεται ότι είναι προσωπική προδοσία παρά μια κρατική επίθεση, αλλά δεν είμαστε ηλίθιοι και γνωρίζουμε πολύ καλά ποιος θα είναι ουσιαστικά πίσω από αυτό, ανεξάρτητα από το πόσο καλή είναι η κάλυψη ή ο συντονισμός τους.

Περιμένω με σιγουριά να συναντήσω μερικώς ή εντελώς, το ίδιο είδος αντιμετώπισης που αντιμετώπισε ο Τρεβόρ, ο Τζέηκομπ ή ο Τζούλιαν. Περιμένω περισσότερα συκοφαντικά άρθρα σχετικά με εμένα, σελίδες στο Wikipedia με κρυφές αρνητικές αναφορές, κατηγορίες ότι είμαι απαίσια προσωπικότητα / φίλη / μητέρα / ακτιβίστρια / Πρόεδρος πολιτικής παράταξης, διαλέξτε κάτι, ή όλα τα παραπάνω.

Και παρόλα αυτά, θα συνεχίσω να δουλεύω. Και θα συνεχίσω να μιλάω. Ακόμα κι αν με απεικονίσουν ως το μεγαλύτερο τέρας που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα: θα συνεχίσω να δουλεύω και θα συνεχίσω να μιλάω.   

Μόνο όταν παραμένουμε αδιαπέραστοι στις επιθέσεις τους και αποδεικνύουμε την αντοχή μας σε αυτές, θα υπονομεύσουμε την αποτελεσματικότητά τους.

Όταν εμείς, ως θεατές, αναγνώστες και υποστηρικτές, σταματήσουμε να είμαστε ευκολόπιστοι μπροστά σε κουτσομπολίστικα αφηγήματα, υποχθόνια τρολς και σε ασέλγειες με στυλ Reality-Show, μπορούμε τελικά να ξεπερνάμε αυτές τις μεθόδους καταστροφής ακτιβιστών και κινημάτων, και αρχίζουμε να πετυχαίνουμε κάποια πραγματική αλλαγή.

Ο Μπομπ Μάρλε’υ’ είπε: ” Για πόσο καιρό θα σκοτώσουν τους προφήτες μας, ενώ εμείς στεκόμαστε στην άκρη και κοιτάζουμε ;” Σε αυτή την εποχή – « Για πόσο καιρό θα αποκαλούν τους προφήτες μας κατά συρροή βιαστές ενώ εμείς στεκόμαστε στην άκρη και κοιτάξουμε»

Όταν σκέφτομαι τον Τζούλιαν, σκέφτομαι το έργο του και τη συμβολή του, καθώς και τη σημασία του. Όταν σκέφτομαι τον Τζέηκομπ, σκέφτομαι το έργο του, τη συμβολή του και τη σημασία του. Όταν σκέφτομαι τον Τρέβορ, σκέφτομαι το έργο του και τη συμβολή του, καθώς και τη σημασία του.

Γι ‘αυτό και δέχθηκαν και δέχονται επίθεση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεχόμουν και θα συνεχίσω να δέχομαι επίθεση. Οι θαρραλέες προσπάθειές τους είναι αυτό που όλοι εμείς πρέπει να μιμηθούμε, ή τουλάχιστον πεισματικά να υποστηρίξουμε, έτσι ώστε να μην είναι μόνο λίγοι περιθωριακοί αρκετά γενναίοι ώστε να αντιστέκονται στην Αυτοκρατορία. Έτσι ώστε να είμαστε όλοι εμείς.

Έχω δει μπροστά μου κάθε άξιο πληροφοριοδότη και δημοσιογράφο να διώκεται αδιάκοπα και να δέχεται επίθεση. Πράγματι, έχω περάσει πολλά χρόνια να τους υπερασπίζομαι, απομυθοποιώντας τις συκοφαντίες για πολύ καιρό. Έχω δει να τους επιτίθενται από κάθε κατεύθυνση και να βεβηλώνονται με κάθε τρόπο. Κάθε φορά που αυτό συμβαίνει σε μένα, ανεξάρτητα από το πόσο αχρείο, κακό ή ταπεινωτικό, είναι ένα παράσημο τιμής.

Δεν φοβάμαι και δεν θα πτοηθώ.

Συνεχίζεται…

Θα υπάρξουν δύο ακόμη τμήματα σε συνέχεια αυτού του άρθρου. Στο δεύτερο, θα μιλήσουμε εκτενώς για το WikiLeaks στο πλαίσιο του Τραμπ και της Ρωσίας. Στο τρίτο μέρος, πρόκειται να μιλήσω για παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του κινήματος απελευθέρωσης του Τζούλιαν και θα δώσω το δικό μου οδηγό επιβίωσης για ακτιβιστές και διοργανωτές που μπαίνουν σε αυτή τη μάχη, στο σημαντικότερο κίνημα χειραφέτησης της γενιάς μας.

Μείνετε συντονισμένοι!

Συντάχθηκε από τη Σούζυ Ντόουσον

Twitter: @Suzi3D

Επίσημη ιστοσελίδα – Suzi3d.com

Οι δημοσιογράφοι που γράφουν την αλήθεια πληρώνουν ένα υψηλό αντίτιμο για αυτό που κάνουν. Αν σέβεσαι και θεωρείς αξιόλογο αυτό το έργο, παρακαλώ υποστήριξε τις προσπάθειες της Σούζυ μέσω δωρεάς. Για να υποστηρίξεις το απίστευτο έργο του Wikileaks παρακαλώ πρόσφερε στο Wikileaks εδώ. Για να συνεισφέρεις στην οικονομική υποστήριξη της νομικής υπεράσπισης του Τζούλιαν Άσανζ κλίκαρε εδώ. Ή κάνε δωρεά για να βοηθήσεις το Courage Foundation να σώσει τη ζωή των πληροφοριοδοτών. Σε ευχαριστώ!