H ΑΠΟΞΗΛΩΣΗ ΤΟΥ WIKILEAKS

Suzie Dawson

suziedawson

ΠΗΓΗ

Η μεγάλη εικόνα

Με εκατομμύρια λέξεις να έχουν γραφτεί για τον Τζούλιαν Άσανζ, το WikiLeaks και τους συνεργάτες του να στροβιλίζονται γύρω μας καθημερινά, είναι εύκολο να δούμε το δέντρο και όχι το δάσος.

Το πρώτο σημείο εκκίνησης για όσους υπερασπίζονται τον πιο εκτεθειμένο σε κίνδυνο εκδοτικό οργανισμό στον κόσμο και το προσωπικό του ήταν η αντιμετώπιση των ατομικών αφηγημάτων των καταπιεστών του. Να εστιάσουμε στη Σουηδία, ή στον Ισημερινό ή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, στις Μεγάλες Δικαστικές Επιτροπές ή στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην απομυθοποίηση των αφηγημάτων τους είναι ένα απαραίτητο έργο. Αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα: Χρόνια έντονης υποστήριξης του επιχειρήματος ότι όλες οι ποικίλες πτυχές των προαναφερθέντων είναι διαπλεκόμενες – σε πολλές από τις οποίες έχω εμπλακεί η ίδια – δεν έφεραν τη νίκη. Δεν είμαστε καλύτεροι, ή ισχυρότεροι από αυτό. Τα πράγματα φεύγουν από τον έλεγχο και φεύγουν γρήγορα.

Μετά από μια δεκαετία σε αυτή τη μάχη, ήρθε η ώρα να αναλογιστούμε το συνολικό άθροισμα των επιμέρους τμημάτων.   Πρέπει να αναγνωρίσουμε τι συνέβη όχι μόνο στον Τζούλιαν – αλλά στην οργάνωσή του στο σύνολό της. Πρέπει να εξετάσουμε το WikiLeaks σε επίπεδο αρχιτεκτονικής του, όπως έκαναν και οι αντίπαλοί του. Με αυτόν τον τρόπο βλέπουμε ότι η βεβήλωση της φήμης του Τζούλιαν και οι επιθέσεις κατά του έργου του, των σχέσεών του και του φυσικού του προσώπου δεν αφορούσαν στην πραγματικότητα ποτέ αυτόν – αφορούσαν πάντα την οργάνωση του, το τι είναι και το τι κάνει.

Αυτό που φανερώνει αυτό το ψηλό πλεονεκτικό σημείο παρατήρησης είναι μια προφανής και παρατεταμένη συστηματική αποσταθεροποίηση των βασικών πυλώνων της οργάνωσης . Ο κοινωνικός αποκεφαλισμός των πιο αποτελεσματικών μελών της. Η υπονόμευση της ικανότητάς τους να συνεχίζουν να υπηρετούν και να προσθέτουν αξία σε αυτό.

Αυτοί είναι οι σάπιοι καρποί της διακρατικής ατζέντας για την εξάλειψη του WikiLeaks. Μια κρατική, διεθνής συνωμοσία  η οποία χρονολογείται από τη διακήρυξη πολέμου εναντίον του WikiLeaks το 2017 από το διευθυντή της CIA, Μάικ Πομπέο. Οι ανοιχτές απειλές του ήταν ουσιαστικά ένα κάλυμμα για κρυφές επιχειρήσεις που εντοπίζονται πίσω στο 2009 τουλάχιστον.

Εκείνοι που αντιτίθενται στο WikiLeaks είναι πιο κοντά από ποτέ στο στόχο τους να το καταστρέψουν. Αν θέλουμε να εμποδίσουμε αυτό το παλιρρο’ι΄κό κύμα, πρέπει να εξετάσουμε τι έκανε το WikiLeaks καλό κατά την καλύτερή του φάση, να βρούμε τα κομμάτια που λείπουν μεταξύ του τότε και του τώρα και να σπεύσουμε να τα επαναφέρουμε .

Πώς μοιάζει ένα ισχυρό WikiLeaks

Η οργάνωση που σχεδίασε ο Τζούλιαν ήταν συμπαγής. Αυτό είναι αυτονόητο: μπόρεσε να αντέξει 10 χρόνια αδιάκοπων επιθέσεων από κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών μέσα από πολλαπλές αρμοδιότητες. Το ότι μέχρι στιγμής επέζησε είναι ένα ιστορικό επίτευγμα.

‘Ετσι  ήταν το WikiLeaks όταν ήταν στην κορυφή: μια εκδοτική πτέρυγα, μια πτέρυγα ακτιβισμού και μια πτέρυγα μέσων ενημέρωσης / δημοσίων σχέσεων.

sd1

Κάθε ένας από αυτούς τους τρεις πυλώνες προασπίστηκε από άτομα που είχαν σημαντικούς δημόσιους ρόλους. Ειδικοί στον τομέα τους. Αναλαμβάνοντας τεράστιες ηγετικές δυνάμεις, και τεράστια ρίσκα.

Στα ικανά τους χέρια, το WikiLeaks ήταν ο πιο πρωτοπόρος εκδοτικός οίκος στον κόσμο. Το μαργαριτάρι της σφαίρας του τεχνολογικού ακτιβισμού, φτιαγμένο πάνω σε μια πλατφόρμα σημαντικών καλωδιακών ειδησεογραφικών δικτύων, με συντακτικά άρθρα στα κύρια μέσα ενημέρωσηςμε στήλες άποψης. Το WikiLeaks έλεγχε το αφήγημα. Το WikiLeaks ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά. Οι κριτικοί του WikiLeaks αναγκάστηκαν να κρατούν αμυντική στάση, πάντα να πρέπει να ανταποκριθούν σε ό,τι έκανε το WikiLeaks στη συνέχεια.

Το WikiLeaks έκανε μαγικά. Γνωρίζαμε πάντα να περιμένουμε το απροσδόκητο. Όποτε φαινόταν ότι έπεσε ο ρυθμός του, επανέρχονταν καλύτερο από ποτέ.

Ήταν μια χρυσή εποχή και αναφέρομαι στα τρία βασικά συστατικά της ως ιδανική ομάδα. Πολύ ειλικρινά, τα έσπαγαν.

Η ιδανική ομάδα

Ο Τζούλιαν Ασανζ έλεγχε την πολιτική, τη διαδικασία, τη δημοσίευση και τις προστατευόμενες πηγές. Ξεκίνησε δορυφορικές οργανώσεις και ήταν ο διευθύνων σύμβουλος της αυτοκρατορίας του WikiLeaks. Ο Τζέικομπ Άππελμπαουμ πήγε σε εξέδρες σε όλο τον κόσμο, μιλώντας σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους για την αξία και τη σημασία της αξιοποίησης και υποστήριξης του WikiLeaks. Ήταν ένας σημαντικός καθοδηγήτης για το τεχνολογικό κοινό και μια συνεχής παρουσία σε συνέδρια προγραμματιστών, ιδιωτικότητας και δημοσιογραφίας. Ο Τρέβορ Φίτζγκίμπον έρχονταν σε επαφή με σπουδαία πρόσωπα των μέσων ενημέρωσης, μουσικούς και διάσημους, στρατολογώντας τους επιτυχώς και αξιοποιώντας τους για να ενισχύσει το δημόσιο προφίλ του WikiLeaks. Διαχειριζόταν τις σχέσεις με τα μέσα ενημέρωσης, επεξεργάζονταν και προωθούσε  πρωτοποριακές αφηγήσεις.

sd2.JPG

Αυτοί οι τρεις άντρες υπερασπίζονταν ασταμάτητα το WikiLeaks.

Αυτοί οι τρεις άνδρες έχτισαν την αρχική εκστρατεία για να σώσουν την Τσέλσι Μάννινγκ.

Αυτοί οι τρεις άντρες βοήθησαν να σωθεί ο Έντουαρντ Σνόουντεν.

Η δημόσια φήμη αυτών των τριών αντρών καταστράφηκε.  

Δεν χρειάζεται να ψάξετε πολύ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή στο διαδίκτυο για να δείτε πόσο συχνά ο Τζούλιαν Άσανζ περιγράφεται ως ένας κατά συρροή βιαστής

Ούτε για να ανακαλύψετε ότι ο Τζέικομπ Άππελμπάουμ περιγράφεται ως ένας κατά συρροή βιαστής.

Και ο Τρέβορ Φιτζγκίμπον? Ναι, αποκαλείται επίσης κατά συρροή βιαστής.

sd3

Ποια είναι η πιθανότητα και οι τρεις δημόσιες προσωπικότητες που αντιπροσωπεύουν τους βασικούς πυλώνες του WikiLeaks, να είναι κατά συρροή βιαστές;

Εκ των υστέρων,  ξεπερνά τη λογική.

Επιπρόσθετα, το τέχνασμα είναι τόσο προφανές που καταντά γελοίο.

Αλλά όταν η CIA σε στοχοποιεί, να περιμένεις πάντα πολλά και διάφορα.

Ένας βιαστής, δύο βιαστές, τρεις βιαστές, τέσσερις.

Βιαστές! Βιαστές Παντού!

Όταν ο περίφημος Ισλανδός δημοσιογράφος Κριστίν Χράφνσον διορίστηκε αρχισυντάκτης του WikiLeaks τον Οκτώβριο του 2018, η επιλογή εγκωμιάστηκε στους διαδρόμους.

Τα εγκώμια ωστόσο θα ήταν βραχύβια, καθώς μέσα σε μια εβδομάδα από τους επαίνους που δέχθηκε, συκοφαντήθηκε ως «ένα εχθρικό άτομο που κακοποιεί γυναίκες “και ως ένας “βίαιος μέθυσος με ιστορικό σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης γυναικών “.  

Η διατύπωση του  δυσφημιστικού άρθρου είναι τόσο θωλή όσο και οι κατηγορίες – ” Ισχυρισμοί στον αέρα… Μπορεί τώρα να αντιμετωπίσει ισχυρισμούς … ανίκανος να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα την αλήθεια αυτών των ισχυρισμών …”

Δεν εμφανίστηκαν θύματα. Δεν καταχωρήθηκαν κατηγορίες. Δεν ξεκίνησε καμία έρευνα. Απλώς έριξαν τη λάσπη τους στον νέο επικεφαλής του εκδοτικού πυλώνα του WikiLeaks και έλπιζαν ότι θα πετύχει, όπως συνέβη και με τους άλλους.

Αυτή είναι μια τακτική που εφαρμόζεται συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθώς και στα έντυπα μέσα. Και άλλες εμβληματικές προσωπικότητες του ακτιβισμού και των πληροφοριοδοτών έχουν αλειφθεί με την ίδια πίσσα. Ο Ματ ΝτεΧάρτ αντιμετώπισε εξαιρετικά αμφισβητούμενες κατηγορίες παιδικής πορνογραφίας που κατασκευάστηκαν εναντίον του. Το ίδιο και υποτιθέμενος πληροφοριοδότης Vault7. Ακόμη και ο Έντουαρντ Σνόουντεν αντιμετωπίζει διαδικτυακά τρολ που του επιτίθενται αβάσιμα στην ίδια γραμμή, παρόλο που δεν υπάρχει κανένας υπαινιγμός ότι έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο.

Γιατί χρησιμοποιείται αυτή η τακτική ξανά και ξανά; Επειδή λειτουργεί. Επειδή συνεχίζουμε να της επιτρέπουμε να λειτουργεί.

Η αποτυχία μας να προστατέψουμε όσους έβαλαν τους εαυτούς τους στη γραμμή του πυρός για λογαριασμό μας, ακονίζει το σπαθί που χρησιμεύει στη σφαγή μας…

Σε καθεμία από τις τρεις περιπτώσεις, υπάρχουν ουσιαστικά στοιχεία που δείχνουν ότι δεν υπήρξε ποτέ βιασμός.  

Στην περίπτωση του Τζούλιαν, μία από τις εμπλεκόμενες γυναίκες υπέβαλε ένα προφυλακτικό που βρέθηκε ότι δεν περιείχε κανένα ίχνος DNA – δικό του ή δικό της. Στη συνέχεια δήλωσε δημοσίως ότι δεν βιάστηκε. Η άλλη ενάγουσα δήλωσε σε φίλους ότι «είχε δεχθεί πιέσεις από την αστυνομία» και «δεν επιθυμούσε να τον κατηγορήσει για τίποτα».

Στην περίπτωση του Τζέηκομπ Άππελμπαουμ, αυτή που αποδείχθηκε ότι ήταν η μοναδική ενάγουσα βιασμού (παρά τις υποσχέσεις των δυσφημιστών του για την ύπαρξη δεκάδων θυμάτων) του έστειλε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μετά από το συμβάν για να του πει πόσο υπέροχα πέρασε και πόσο ανυπομονούσε να επιστρέψει στο Βερολίνο για να τον επισκεφτεί ξανά. Ένα άλλο υποτιθέμενο θύμα δήλωσε ότι η ιστορία που αφηγήθηκαν οι κατήγοροι του Άππελμπαουμ σχετικά με αυτήν ήταν πραγματικά λανθασμένη και είχε χρησιμοποιηθεί εναντίον του χωρίς τη συγκατάθεσή της.

Στην περίπτωση του Τρέβορ Φίτζγκιμπον, η μόνη κατηγορία βιασμού προήλθε από μια γυναίκα η οποία του έστειλε μια σειρά γυμνών και ημι-γυμνών φωτογραφιών πριν από το υποτιθέμενο περιστατικό, και έπειτα ένα άλλο μήνυμα κειμένου για να τον συγχαρεί και να τον επαινέσει για τη σεξουαλική του απόδοση. Αμέσως μετά του ζήτησε να κάνει μια σειρά από επαγγελματικές χάρες για την ίδια και τους πελάτες της. Ο ισχυρισμός της για βιασμό διερευνήθηκε από τις αρχές – οι οποίες, μετά από μια ετήσια έρευνα, τον απέρριψαν ως αβάσιμο και αρνήθηκαν να τον κατηγορήσουν. Αυτός στη συνέχεια πήρε τα αποδεικτικά στοιχεία της διπροσωπίας της σε δικαστήριο και τη μήνυσε με επιτυχία για δυσφήμιση. Έχει πλέον ανακαλέσει δημοσίως τους ισχυρισμούς της εναντίον του.

Παρά τα παραπάνω, ο μύθος ότι “υπάρχουν πολλοί κατήγοροι” εξακολουθεί να χρησιμοποιείται εναντίον και των τριών ανδρών. Ο Τζούλιαν παρουσιάζεται να εξηγεί στο ντοκιμαντέρ «Risk» της Laura Poitras γιατί η ύπαρξη πολλαπλών κατήγορων είναι προβληματική και αμέσως θεωρήθηκε μισογύνης» επειδή τόλμησε να εκφράσει μια τέτοια βασική παρατήρηση. Απεικονίστηκε  ως ένας ένοχος που σχεδίαζει αντι-αφηγήματα εναντίον των θυμάτων για να αποφύγει τη δικαιοσύνη, αντί ως ένας αθώος άνθρωπος που απορεί με τη διαπλοκή πολυπλοκότητα των αλυσίδων που χρησιμοποιούνται για να τον τυλίξουν.

Και στις τρεις περιπτώσεις, έγιναν ψευδείς ισχυρισμοί που είτε πληρούν οριακά τα χαρακτηριστικά ενός σεξουαλικού εγκλήματος είτε απλά δεν το κάνουν καθόλου. Παρά τα εννέα χρόνια επικλήσεων της λέξης “βιασμός”, και του όρου “κατά συρροή βιαστής”, οι κατηγορίες εναντίον του Τζούλιαν δεν ισοδυναμούν καθόλου με βιασμό. Είναι αυτό που περιγράφουν τα Σουηδικά νομικά βιβλία ως “μικρότερο βιασμό” και περιγράφουν δραστηριότητες που δεν είναι εγκλήματα στις περισσότερες δυτικές χώρες. Στην περίπτωση του Τζέηκομπ, οι κατήγοροί του θεώρησαν ότι αξίζει να ανασύρουν επαγγελματικές διαμάχες, αστεία που ακούγονται σε μπαρ, τον ισχυρισμό τρίτου για ένα απλό φιλί, και το πλύσιμο της πλάτης ενός κατήγορου που  παρέλειψε να αποκαλύψει όταν έγραφε για το περιστατικό, ότι μετά από το πλύσιμο της πλάτης, είχε ουσιαστικά αποφασίσει να κάνει συναινετικό σεξ με τον Άππελμπαουμ. Στην περίπτωση του Τρέβορ Φίτζγκιμπον, η καταγγέλλουσα που είχε ανακαλέσει το βιασμό συνοδεύτηκε στο αστυνομικό τμήμα από δύο άλλες καταγγέλλουσες.  Η μια ισχυρίστηκε ότι ο Φίτζγκιμπον την “αγκάλιασε” ακατάλληλα. Η άλλη ισχυρίστηκε ότι το χέρι του βούρτσισε την πλάτη της κατά τη διάρκεια μιας αγκαλιάς. Αυτές οι καταγγελίες απορρίφθηκαν επίσης από την υπηρεσία διερεύνησης.

Έχω γράψει εκτενώς αλλού για το πώς τέτοιοι ψευδείς ισχυρισμοί υποβαθμίζουν αποτελεσματικά τη σοβαρότητα του βιασμού.   Θα συγκρατήσω τον εαυτό μου από την άβολη θέση να το κάνω αυτό ξανά, εκτός από το να πώ: όσες από εμάς έχουμε βιώσει τη βία και το τραύμα του βιασμού, του ομαδικού βιασμού και της σοβαρής σεξουαλικής κακοποίησης, είναι μια ασυγχώρητη προσβολή να βλέπουμε τέτοια θλιβερά, ρηχά παράπονα, να συγχέονται ως βιασμός. Εκείνες που εμπλέκονται σε αυτή τη συμπεριφορά βλάπτουν την αξιοπιστία, και στην πραγματικότητα θέτουν σε κίνδυνο, όλες τιςς πραγματικές καταγγέλλουσες βιασμού, και πρέπει να ντρέπονται βαθιά για τον εαυτό τους.

Κανένας από τους τρεις άνδρες – Τζούλιαν, Τζέηκομπ ή Τρέβορ – δεν έχει ποτέ κατηγορηθεί για έγκλημα. Ούτε είχαν υποβληθεί εναντίον τους αστικές αγωγές, παρόλο που το αποδεικτικό εμπόδιο είναι χαμηλότερο. Παρόλα αυτά και οι τρεις συνεχίζουν να κακοποιούνται από τους πολιτικούς τους αντιπάλους, οι οποίοι τους κατονομάζουν «κατά συρροή βιαστές».

Αυτό έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη σε αυτούς και στα κοντινά τους πρόσωπα. Επίσης, κατέστρεψε σημαντικά την καριέρα τους.

Και για αυτό ακριβώς γίνονται όλα αυτά. Δεν αφορούσε ποτέ αυτούς. Αφορούσε τις επαγγελματικές τους επιδιώξεις: τι κάνουν καλά, τι αγαπούν να κάνουν, ποιοί ενοχλούνταν από αυτό που αυτοί κάνουν, και ποιοι ήταν εκείνοι που επωφελήθηκαν από την αναστολή της ικανότητάς τους να συνεχίσουν να το κάνουν.

Διαβάστε εδώ το πλήρες κείμενο.

 

Ο Ασάνζ είναι ένα διεθνές σύμβολο του αγώνα για πολιτική διαφάνεια, λένε 37 ευρωβουλευτές

Μια επιστολή έχει σταλεί από μια ομάδα βουλευτών διαφόρων πολιτικών πεποιθήσεων στον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Φρανς Τίμμερμανς  για να τον προτρέψει να υποστηρίξει τα ανθρώπινα δικαιώματα του Ασάνζ βάσει των διεθνών και των Ευρωπαϊκών νόμων

Σημεία ζωής έφθασαν από τα Ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, όσον αφορά την υπόθεση του Ασάνζ. Μια επιστολή που υπογράφηκε από τριάντα επτά βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαβιβάστηκε στον αντιπρόεδρο της Επιτροπής κ. Φρανς Τίμμερμανς, προκειμένου να εκφράσει σοβαρή ανησυχία για τον εκδότη του Wikileaks μετά την επικύρωση του αιτήματος έκδοσης που υπέβαλαν οι ΗΠΑ από τον Βρετανό Υπουργό Εσωτερικών Σαχίντ Τζαβίντ.

“Λυπούμαστε για την απόφαση αυτή”, έγραψαν οι Ευρωβουλευτές, προσδιορίζοντας τον Τζούλιαν Ασάνζ ως «διεθνές σύμβολο του αγώνα για πολιτική διαφάνεια» και επισημαίνοντας ότι η κράτησή του είναι «μόνο μια επίθεση στο δικαίωμα της πληροφόρησης, που αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα της δημοκρατίας . ”

Είναι πραγματικά μια σημαντική στιγμή για τα μέλη του Σώματος να το τονίσουν αυτό, δεδομένου ότι μόλις τον περασμένο Απρίλιο εγκρίθηκε από την ΕΕ μια νέα οδηγία για τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος. Όπως εξήγησε τότε ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Κρίστιαν Γουίκαντ, ο νέος νόμος είναι μια ευρεία συμφωνία που καθορίζει τα ελάχιστα πρότυπα προκειμένου να «διασφαλιστεί ότι οι μάρτυρες δημόσιου συμφέροντος προστατεύονται καλύτερα και για να τους προστατεύσουμε από αντίποινα».

 

Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο

 

Στην πραγματικότητα, οι 37 υπογράφοντες ανέφεραν ότι η έκδοση του Τζούλιαν Ασάνζ στις ΗΠΑ θα ήταν αντίθετη τόσο στο Ευρωπαϊκό όσο και στο Διεθνές Δίκαιο. Όχι μόνο υπενθύμισαν στον Αντιπρόεδρο ότι η Διαμερικανική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τα Ηνωμένα Έθνη ζήτησαν να γίνει σεβαστό το δικαίωμα του ιδρυτή του Wikileaks να διατηρήσει καθεστώς ασύλου, αλλά επίσης επεσήμαναν ότι ο Ισημερινός, επιτρέποντας στις Βρετανικές αρχές να τον συλλάβουν, εξέθεσε τον Ασάνζ σε πραγματικό κίνδυνο παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ενστερνιζόμενοι το ειδικό πόρισμα του Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για τα Βασανιστήρια Νιλς Μέλτζερ, οι Ευρωβουλευτές εξέφρασαν σοβαρή ανησυχία ότι η έκδοση θα έθετε τον Ασάνζ σε κίνδυνο σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας. Συγκεκριμένα, δήλωσαν ότι “η έκδοση είναι ιδιαίτερα προβληματική όταν το κράτος προορισμού εφαρμόζει τη θανατική ποινή”. Αυτή είναι μία από τις περιπτώσεις όπου το δικαίωμα μη επαναπροώθησης είναι απόλυτο. Με άλλα λόγια, όταν ισχύει η θανατική ποινή στη χώρα έκδοσης, πρέπει να διασφαλίζεται πάντοτε το δικαίωμα της μη επιστροφής σε συνθήκες στις οποίες τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν διατηρούνται σε ένα αποδεκτό ελάχιστο επίπεδο, ανεξάρτητα από απόψεις εθνικής ασφάλειας, πολιτικές σκοπιμότητες και άλλα παρόμοια .

Οι κοινοβουλευτικοί που υπέγραψαν την επιστολή τόνισαν επίσης ότι η υπόθεση του Ασάνζ εμπίπτει αναμφισβήτητα σε εκείνες που προστατεύονται από το νέο Ευρωπαϊκό νόμο για τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος και υπενθύμισαν ότι ο εκδότης του Wikileaks στο παρελθόν είχε τιμηθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με το βραβείο για τους Δημοσιογράφους, τους Μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος και τους Υπερασπιστές του Δικαιώματος στην Ενημέρωση.

Έκλεισαν την επιστολή ζητώντας από τον Αντιπρόεδρο να αναλάβει δράση και ειδικότερα να διασφαλίσει ότι ο Ασάνζ θα λάβει την προστασία που προβλέπεται από την ίδια την Ευρωπαϊκή Οδηγία για τους μάρτυρες δημόσιου συμφέροντος, δεδομένου ότι η δημοσιοποίηση των Κρατικών μυστικών που πραγματοποίησε πραγματοποιήθηκε πράγματι για το δημόσιο συμφέρον.

Υπεράσπιση του κράτους δικαίου

Δήλωση τoυ Πιερ Βιρτζίλιο Ντάστολι, γραμματέα του Movimento Europeo (Μοβιμέντο Εουρωπαίο) για την υπεράσπιση του Κράτους Δικαίου: “Λοιπόν, τρία στοιχεία: πρώτο, μια συνταγματική διαδικασία, δεύτερο, μια πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο που να υποστηρίζει μια πολιτική Επιτροπή, τρίτο, σεβασμός του Κράτους Δικαίου”.

Το σχετικό απόσπασμα.

https://angelof-truth.com/2019/06/30/the-laws-surrounding-assange-being-broken-currently/


Οι νόμοι που αφορούν τον Ασάνζ έχουν παραβιαστεί επί του παρόντος

Υπάρχουν τόσοι πολλοί παραβιασμένοι τόσο από το Ηνωμένο Βασίλειο όσο και από τις ΗΠΑ σε αυτή την περίπτωση, που είναι δύσκολο να τους απαριθμήσουμε όλους. Ορισμένοι περιλαμβάνουν παραβίαση της ιδιωτικής ζωής, παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξαναγκασμό ξένων κυβερνήσεων, διώξεις, συκοφαντία και δυσφήμηση. Αυτό για να αναφέρουμε μερικούς.

Σε ένα tweet από τον @NilsMelzer , αναφέρει τα εξής

Η UNCAT που αναφέρει είναι η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών Κατά των βασανιστηρίων. Το άρθρο στο οποίο αναφέρεται λέει τα εξής:

Άρθρο 3

  1. Κανένα Κράτος Μέλος δεν πρέπει να απομακρύνει, να επιστρέψει (“refouler”) ή να εκδίδει ένα άτομο σε άλλο Κράτος όπου υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι θα κινδύνευε να υποστεί βασανιστήρια.
  2. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχουν τέτοιες υπόνοιες, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λάβουν υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες, συμπεριλαμβάνοντας, κατά περίπτωση, την ύπαρξη στο αναφερόμενο Κράτος, ενός σταθερού προτύπου ευρέων, καταφανών ή μαζικών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Σε ένα άρθρο που υπάρχει εδώ :

Με την επικύρωση της Σύμβασης κατά των Βασανιστηρίων ( CAT ) το 1988, το Ηνωμένο Βασίλειο συμφωνεί να αποτρέψει πράξεις βασανισμού σε σχέση με δραστηριότητες που περιλαμβάνουν:

  • επιστροφή, απέλαση ή έκδοση κάποιου σε μια άλλη χώρα όπου υπάρχουν πραγματικοί λόγοι να πιστεύει ότι αυτός/ή θα αντιμετωπίσει βασανιστήρια
  • σύλληψη, κράτηση και φυλάκιση
  • ανάκριση
  • την εκπαίδευση των αστυνομικών (πολιτικών ή στρατιωτικών), του ιατρικού προσωπικού, των δημοσίων υπαλλήλων και κάθε άλλου που ενδέχεται να συμμετέχει στη σύλληψη, κράτηση και ανάκριση ενός ατόμου

Αφού μελέτησα αυτό το θέμα συμπεραίνω ότι είναι παράνομο το ότι ο Ασάνζ είναι προς το παρόν φυλακισμένος για παραβίαση εγγύησης επειδή ζήτησε άσυλο,. Είναι ξεκάθαρα αληθές ότι θα υποβληθεί σε βασανιστήρια στις ΗΠΑ, όχι μόνο λόγω των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Stratfor(δείτε παρακάτω), αλλά λόγω αυτών που έκαναν στη Mάννινγκ. Η Τσέλσι υποβλήθηκε σε απομόνωση και ψυχολογικά βασανιστήρια, συμπεριλαμβανομένου, αλλά χωρίς να περιορίζεται σε αυτό, να την περιφέρουν μπροστά από το στράτευμα γυμνή.

( Το Stratfor είναι μια πλατφόρμα Αμερικανικής γεωπολιτικής υπηρεσίας πληροφοριών  και  εκδότης που ιδρύθηκε το 1996 στο Austin του Τέξας από τον Τζωρτζ Φρήντμαν, ο οποίος ήταν πρόεδρος της εταιρείας. Ο Τσιπ Χάρμον διορίστηκε πρόεδρος τον Φεβρουάριο του 2018. Ο Φρεντ Μπάρτον είναι ο επικεφαλής ασφαλείας του Stratfor ).

Στις αρχές του 2011 ο Φρεντ Μπάρτον αποκάλυψε σε εσωτερική αλληλογραφία του Stratfor ότι ένα μυστικό Μεγάλο Δικαστήριο είχε ήδη εκδώσει ένα κλειστό κατηγορητήριο για τον Ασάνζ:. «Όχι προς Δημοσίευση. Έχουμε ένα κλειστό κατηγορητήριο. Παρακαλώ προστατέψτε.» Σύμφωνα με τον Burton: « Ο Ασάνζ θα γίνει ωραία νύφη στη φυλακή. Αχρηστέψτε τον τρομοκράτη. Θα τρώει γατοτροφή για πάντα. ”

Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, μετά την απελευθέρωση του Τζούλιαν Ασάνζ από μια φυλακή του Λονδίνου όπου είχε προφυλακισθεί ως αποτέλεσμα εντάλματος σύλληψης ενός Σουηδού εισαγγελέα, ο Φρεντ Μπάρτον δήλωσε στο Sky News ότι “η έκδοση στις ΗΠΑ είναι όλο και πιο πιθανή”.

Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τον Φρεντ Μπάρτον αποκαλύπτουν ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ χρησιμοποιεί την ίδια αντιτρομοκρατική στρατηγική εναντίον του Τζούλιαν Ασάνζ και του Wikileaks με αυτή εναντίον της Αλ-Κάιντα. « Μπλοκάρετε τη χρηματοδότηση. Παρακολουθήστε τις υποδομές του. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την απομάκρυνση και την αποδόμηση του Wiki είναι τα ίδια που χρησιμοποιούνται για τη διάλυση και την παρακολούθηση της αΚ(αλ-Κάιντα).  Ευχαριστήστε τον κ . Τσένε’ι’ και τον 43 (Τζορτζ Μπους, πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ) . Ο Μεγάλος Αδελφός εξουσιάζει το φιλελεύθερο τρομοκρατικό κώλο του . ”

Δέκα ημέρες αφού η CIA φέρεται να δολοφόνησε τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο Μπάρτον γράφει σε ένα e-mail που στάλθηκε στη λίστα «ασφαλών επαφών» του Stratfor, ότι μπορεί να έχει πρόσβαση στα «κατασχεθέντα υλικά από το καταφύγιο του ΟΜΛ(Oσάμα Μπιν Λάντεν) .»

Ο Μπάρτον δηλώνει: «Το να ξετρυπώσουμε τους συνεργάτες[του Τζούλιαν Ασάνζ]είναι επίσης σημαντικό. Μάθετε ποιοι άλλοι δυσαρεστημένοι απατεώνες υπάρχουν μέσα στο κόλπο. Συγκεντρώστε τους. Μεταφέρετε τον από χώρα σε χώρα για να αντιμετωπίσει διάφορες κατηγορίες για τα επόμενα 25 χρόνια. Αλλά κατασχέστε ό,τι κατέχει αυτός και η οικογένειά του, συμπεριλαμβάνοντας  κάθε άτομο που συνδέεται με το Wiki. »

Η απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου υπέρ της έκδοσης θα παραβίαζε το διεθνές δίκαιο καθώς και το δικό του. Ο Υπουργός Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου Σαχίντ Ζαβίντ είναι πεπεισμένος ότι ο Aσάνζ δε θα αντιμετωπίσει ούτε θανατική ποινή ούτε βασανιστήρια υπογράφοντας το ένταλμα έκδοσης που έθεσαν ενώπιόν του οι Ηνωμένες Πολιτείες. (Δεν βλέπει λοιπόν κανένα πρόβλημα στο να εκδοθεί).

Είναι επίσης το γεγονός ότι η έκδοση του Ασάνζ έχει πολιτικά κίνητρα και σχετίζεται με στρατιωτικά ζητήματα. Υπάρχουν πολλά ζητήματα που το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να λάβει υπόψη εάν ο Τζούλιαν πρόκειται να λάβει μια δίκαιη απόφαση. Για παράδειγμα:

  • Η πνευματική και σωματική ευεξία του. Είναι καν ο Τζούλιαν αρκετά υγιής για να αντιμετωπίσει την έκδοση.
  •  Το πέρασμα του χρόνου:  πέρασε πάρα πολύς χρόνος από την υποτιθέμενη παράβαση
  •  Εξωτερικά ζητήματα: πολιτικά κίνητρα. Οι ΗΠΑ έχουν ένα επιπλέον κίνητρο
  •  Θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων: όχι μόνο βασανιστήρια
  • Ελευθερία Έκφρασης και Ελευθερία του Τύπου: Η σύλληψη και η έκδοση του Aσάνζ θα αποτελέσει προηγούμενο που θα καταστρέψει αυτά τα δικαιώματα για πάντα. Θα αλλάξει για πάντα τη Δυτική κοινωνία.

Απλά συλλαμβάνοντας βίαια τον Ασάνζ, έχοντάς τον υπό κράτηση για 9 χρόνια και μη αποκλείοντας τον από το φως του ήλιου, τον καθαρό αέρα και την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει ήδη παραβιάσει την επικύρωση των νόμων UNCAT. Μπορεί, επίσης, να μην το έχουν ποτέ νομοθετήσει, εάν το δικαστικό τους σύστημα δεν θα συμμορφωθεί με αυτό.

Το γεγονός ότι το Ηνωμένο Βασίλειο συμμορφώνεται με τα αιτήματα των ΗΠΑ δείχνει την ανικανότητά τους να αποφασίσουν δίκαια για τη μοίρα του Ασάνζ . Όλα δείχνουν ότι θα είναι μια δικαστική υπόθεση κρατικής φάρσας. Θα τον παραδώσουν, θα σωπάσει για πάντα και δεν θα μάθουμε τι πραγματικά του συνέβη.

Η απλή πραγματικότητα είναι ότι οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο σκοπεύουν να αφήσουν τον Aσάνζ να σαπίσει αργά στη φυλακή καθώς κυλάει η ζωή του και η υγεία του επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο. Κάθε μέρα ένας νέος νόμος φαίνεται να παραβιάζεται στην περίπτωση αυτή, ορίζοντας ένα πρότυπο από το οποίο καμία χώρα δεν μπορεί να ανακάμψει.


Unity4J Ελλάδα

Ένας συλλογισμός από τον Νιλς Μέλτζερ, Ειδικό Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για τα Βασανιστήρια και άλλες μορφές Σκληρής, Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας

Γιατί να γίνεται τόσος λόγος για τον Aσάνζ, όταν αμέτρητοι άλλοι βασανίζονται παγκοσμίως; Επειδή αυτό δε γίνεται μόνο για την προστασία του Aσάνζ, αλλά για την παρεμπόδιση ενός προηγουμένου που θα μπορούσε να σφραγίσει τη μοίρα της Δυτικής δημοκρατίας. Από τη στιγμή που το να λες την αλήθεια γίνει έγκλημα, ενώ οι ισχυροί χαίρουν ατιμωρησίας, θα είναι πολύ αργά για να διορθωθεί η πορεία. Θα έχουμε παραδώσει τη φωνή μας στη λογοκρισία και τη μοίρα μας σε ανεξέλεγκτη τυραννία.

Ενωμένοι Αλληλέγγυοι για τον Τζούλιαν Ασάνζ

unity4jgreece@gmail.com

Ο Κώστας Δουζίνας μιλάει για τον Τζούλιαν Αζάνζ

douzinas

(Ο κύριος Δουζίνας, εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, δεν αντιπροσωπεύει τους Αίγινιτες στην καινουργία ελληνική βουλή αλλά ελπίζουμε και πιστεύουμε ότι θα παραμένει σημαντική παρουσία στην πολιτική ζωή της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης).

Γ.Χωλ: Κύριε Δουζίνα τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ένα από τα θέματα στα οποία έχετε ειδικευτεί στο πανεπιστημιακό σας έργο, απ’όσο έχω καταλάβει. Δεν γνωρίζω αν ισχύει το ίδιο και στην πολιτική σας δράση και δραστηρίοτητα, αλλά υπάρχει ένα πολύ σημαντικό θέμα που αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα αυτή τη στιγμή. Πρόκειται για το ζήτημα του Ασάνζ και της έκδοσης του, την απειλή έκδοσης του, στις ΗΠΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει κάποιες πρωτοβουλίες σχετικά με το ζήτημα. Δεν ξέρω αν έχετε ακούσει για το παγκόσμιο δίκτυο Unity4j, το οποίο βαζίζεται κυρίως στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και στις ΗΠΑ. Δεν έχει μεγάλη αντιπροσώπευση στην Ευρώπη, αν και έχει ένα ελληνικό παράρτημα τώρα – χαχα.

Κ. Δουζίνας: Συγχαρητήρια.

Γ.Χ.: Ευχαριστώ. Είστε αντίθετος, απ΄όσο καταλαβαίνω, στην έκδοση του Τζούλιαν Ασάνζ. Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα σχετικά με αυτό το θέμα;

Κ.Δ.: Εν τάξει. Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι ζούμε σε μια κοινωνία όπου ο μεγάλος Γάλλος θεωρητικός και φιλόσοφος Μισέλ Φουκώ είχε αποκαλέσει “την κοινωνία του Πανοπτικού”. Μας βλέπουν από παντού. Η ζωή μας παρακολουθείται από παντού. Όντως στο Λονδίνο, στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, δεν υπάρχει ούτε μια αυλή που να μπορείς να πας, σε έναν δημόσιο χώρο, που να μην έχει μια κάμερα ή κάποια άλλη συσκευή να καταγράφει τις κινήσεις σου. Οπότε αυτή η παρακολούθηση είναι πανταχού παρούσα, ακούει τα πάντα, είναι παντοδύναμη. Βασικά κάθε μέρος της ζωής μας μπορεί ή έχει καταγραφεί, συμπεριλαμβανομένης αυτής της βιντεοσκόπησης τώρα. Και ήταν οι πρωτοβουλίες και η μεγάλη φαντασία και φυσικά η τεχνική δεξιότητα ανθρώπων όπως ο Τζούλιαν Ασάνζ, ή φυσικά ο Σνόουντεν, που κατά κάποιον τρόπο πληρώσανε το κράτος με το ίδιο νόμισμα.

Ενώ το κράτος θέλει να κατέχει κάθε είδος πληροφορίας και δεδομένων δημόσια, ιδιωτικά και εμπορικά σχετικά με εμας, και μπορεί να χρησιμοποιεί για συχνά κακόβουλους σκοπούς, δεν θέλουν να ξεσκεπαστούν οι πράξεις τους. Θέλουν απόλυτη ορατότητα για όλους, για την κοινωνία, και απόλυτη αορατότητα για τους ενδότερους μηχανισμούς του κράτους.

Οπότε ο Τζούλιαν Ασάνζ μέσα από το Wikileaks, και άλλοι φυσικά που ήρθαν αργότερα, μας έχουν προσφέρει μια εξαιρετική ματιά σε κάποιες από τις πιο σκανδαλώδεις και απαράδεκτες πτυχές της κρατικής πολιτικής, ιδιαιτέρως της αμερικάνικης αλλά όχι μόνο, της κρατικής πολιτικής πολλών κρατών. συμπεριλαμβανομένων και του ελληνικού, και με αυτόν τον τρόπο έγιναν ένα σύγχρονο παράδειγμα του “εχθρού του κράτους”. Ακριβώς επειδή έκαναν ότι έκαναν, χακάροντας σε υπερυπολογιστές και υποκλέπτοντας πληροφορίες για κόσμο που είχε διαρρεύσει, και από πληροφοριοδότες και από άλλους που στο όνομο του δημοσίου συμφέροντος ήταν προετοιμασμένοι να πάρουν ρίσκα, κάνοντας όλα αυτά υπονόμευσε αυτό που υποστήριζε το κράτος, ότι είχε πλήρη έλεγχο των ζωών μας αλλά και ότι ήταν πλήρως προστατευμένο από τους πολίτες του.

Οπότε το ζήτημα του Τζούλιαν Ασάνζ είναι πρώτα απ’όλα ένα πολιτικό ζήτημα σχετικό με τη δημοκρατική φύση του κράτους και σε ποιό βαθμό μπορούμε να ισχυριστούμε ότι έχουμε ένα δημοκρατικό σύστημα, αν το πως δουλεύει και οι διάφοροι μηχανισμοί είναι τελείως αδιαφανείς. Σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, βεβαίως, οι περισσότερες συμφωνίες έκδοσης περιέχουν κάποια ρήτρα που δεν επιτρέπουν την έκδοση, ή την απέλαση, πολιτών αν αυτοί καταζητούνται για πολιτικούς λόγους ή για υποτιθέμενα πολιτικά εγκλήματα. Μου φαίνεται πως και για τους δύο λόγους ο κ. Ασάνζ δεν θα έπρεπε να εκδοθεί.

Έίχαμε ένα παρόμοιο παράδειγμα, εννοώ παρόμοιο από πλευράς του νόμου, όχι παρόμοιο από πλευράς τις κλίμακας των εγκλημάτων, όταν η Ισπανία επιδίωξε να εκδοθεί ο δικτάτορας Πινοτσέτ από τη Βρετανία για να σταλθεί στην Ισπανία και να δικαστεί για τον βασανισμό και τη δολοφονία Ισπανών πόλιτών για τους οποίος ο ισπανός εισαγγελέας είχε εκδόσει κατηγορητήριο. Πάντως, σε εκείνη την περίπτωση, μέσω όλων των ειδών τα στρατηγήματα του νομικού συστήματος, ο κ. Πινοτσέτ παρέμεινε στο Σάσεξ και δεν στάλθηκε στην Ισπανία, και τελικά κατέληξε στην πατρίδα του τη Χιλή.

Είναι καταφανώς άτιμο αν ο Πινοτσέτ, ο μεγάλος δολοφόνος του λαού του, δεν εκδόθηκε στην Ισπανία για να αντιμετωπίσει τη φυσική δικαιοσύνη, και ο Ασάνζ, ο οποίος για μια κατηγορία η οποία στην πραγματικότητα θα άξιζε επαίνους, όχι κατηγορίες αλλά εύσημα, για αυτό που έκανε, για τους πολίτες όλου του πλανήτη, να εκδοθεί τελικά, οπότε νομίζω ότι η καμπάνια σας, και το τμήμα αυτής της οργάνωσης για το Ασάνζ που έχει ανοίξει στην Ελλάδα δουλεύουν πολύ σκληρά και θα πρέπει να δουλεύουν σκληρά και όλοι θα πρέπει να προσπαθήσουν για να σταματήσουν αυτή τη δυσφήμιση σχετικά με την παραμονή του κ. Ασάνζ στην πρεσβεία του Εκουαδόρ αλλά τώρα και για τις διαδικασίες έκδοσης, οι οποίες παραβιάζουν κάποιες από τις σημαντικότερες αρχές των φιλελεύθερων κρατών και της αρχής της δικαιοσύνης των οποίων οι βρετανοί, μάλλον δικαίως, ή και όχι, ισχυρίζονται ότι ήταν προπάτορες και δημιουργοί.

Γ.Χ.: Υπάρχει και το ζήτημα ότι ο Ασάνζ είναι αυστραλός υπήκοος. Έχει δεχθεί η αυστραλιανή κυβέρνηση οποιαδήποτε ευθύνη για τους πολίτες της ή για αυτόν τον πολίτη συγκεκριμένα;

Κ.Δ.: Απ’ό τι έχω καταλάβει, η αυστραλιανή κυβέρνηση, όχι. Αλλά μετά από τις πρόσφατες εκλογές πως είμαι βέβαιος πως γνωρίζεις, με την αναπάντεχη νίκη του φιλελεύθερου κόμματος στην Αυστραλία, δεν θα έπρεπε να περιμένουμε πολλά από μια αυστραλιανή κυβέρνηση μιας τέτοιας απόχρωσης, το οποίο δεν απέχει πολύ απ’αυτό που η Ελλάδα θα βιώσει τις επόμενες αν μια δεξιά κυβέρνηση, αν το δεξιό κόμμα του κ. Μητσοτάκη κερδίσει τις εκλογές.

Γ.Χ.: Ευχαριστώ πολύ.

Αυτή ή συνέντευξη υπάρχει βιντεοσκοπημένη στα αγγλικά με ελληνικούς υπότιτλους.

Απομυθοποίηση των Σεξουαλικών Ισχυρισμών εναντίον του Ασάνζ στη Σουηδία

Αρχική δημοσίευση στις  2 Ιουνίου 2019  Από AngelFox

Γιατί δεν  πιστεύω αυτούς τους ισχυρισμούς τόσο απόλυτα, όταν είμαι εγώ η ίδια θύμα βιασμού; Υπάρχουν πάρα πολλά γεγονότα που δείχνουν ότι είναι στημένο, πάρα πολλά σημάδια ότι η Άννα Αρντίν ήταν μία ζηλιάρα ερωτική σύντροφος του Ασάνζ που αναζητούσε εκδίκηση. Πιστεύω ότι ο Ασάνζ έχει στοχοποιηθεί.

Οι ισχυρισμοί φαίνεται να περιστρέφονται γύρω από την έλλειψη χρήσης προφυλακτικού και από ένα κατεστραμμένο προφυλακτικό, όχι εάν υπήρξε συναίνεση. Ας συζητήσουμε τι είναι βιασμός αρχικά, επειδή το πραγματικό ερώτημα είναι, εξανάγκασε ο Ασάνζ  αυτά τα κορίτσια με οποιοδήποτε τρόπο να έχουν σεξουαλική επαφή μαζί του χωρίς προφύλαξη;

Σύμφωνα με έναν επικαιροποιημένο ορισμό του Αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης (που φαίνεται εδώ):

«Η διείσδυση, ανεξάρτητα από το πόσο ανεπαίσθητη, του κόλπου ή του πρωκτού με οποιοδήποτε μέρος του σώματος ή αντικείμενο, ή η στοματική διείσδυση από ένα σεξουαλικό όργανο άλλου ατόμου χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος».

Σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα, η Σοφία Γουίλεν δεν ήταν αρκετά ξύπνια όταν ο Ασάνζ προσπάθησε να κάνει σεξ μαζί της για δεύτερη φορά. Στη Σουηδία, η σεξουαλική επαφή με ένα άτομο δεν έχει τις αισθήσεις του θεωρείται βιασμός. ( Κάθε άνδρας που είχε σχέση είναι τότε ένοχος βιασμού ). Ωστόσο, διείσδυσε μόνο αφού μίλησαν. Ο Ασάνζ λέει ότι ήταν ξύπνια. Η Γουίλεν αρνήθηκε να υπογράψει σε οποιαδήποτε έγγραφο ότι τη βίασε. Στην πραγματικότητα, είπε ότι αισθάνθηκε την αστυνομία σαν οδοστρωτήρα απέναντί της. Το μόνο που ήθελε ήταν να ελεγχθεί ο ασάνζ για ΣΜΝ(Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα).

Σύμφωνα με ένα εξαιρετικό άρθρο που έγραψε ο Κρέγκ Μάρρεϊ εδώ:

20 Αυγούστου: Όταν η Σοφία Γουίλεν έρχεται σε επαφή μαζί της για να αναφέρει ότι ανησυχεί για ΣΜΝ,  συμπεριλαμβανόμενου του HIV, μετά από σεξ χωρίς προφυλάξεις με τον Τζούλιαν, η Άννα την πηγαίνει  να δει τον φίλο της, σύντροφο μέλος των  Σοσιαλδημοκρατών, πρώην συνεργάτη στο ίδιο ψηφοδέλτιο σε εκλογές  Συμβουλίου, και  ακτιβιστή φεμινιστή αστυνομικό,  Irmeli Krans . [5] Η Anna Ardin λέει στη Γουίλεν ότι η αστυνομία μπορεί να αναγκάσει τον Ασάνζ να κάνει εξέταση για HIV. Η Αρντίν παρίσταται σε ολόκληρη τη μη καταγεγραμμένη – κατά παράβαση της διαδικασίας – αστυνομική συνέντευξη της Γουίλεν . Ο Κρανς ετοιμάζει μια δήλωση  που κατηγορεί τον Ασάνζ για βιασμό. Η Γουίλεν αρνείται να την υπογράψει.

Έχω αρκετές ερωτήσεις για την Άννα Αρντίν όσον αφορά την καταγγελία της για σεξουαλική κακοποίηση.

  • Σαν θύμα βιασμού εγώ η ίδια, μετά το γεγονός δε θα εμφανιζόμουν ποτέ με τον βιαστή μου. Επομένως, αν σε κακοποίησε ο Ασάνζ , γιατί πέρασες τις επόμενες μέρες αφήνοντάς τον να κοιμηθεί στο κρεβάτι σου, οργάνωσες ένα πάρτι γι ‘αυτόν και βρέθηκες σε δημόσια θέα μαζί του; Η ντροπή που συνοδεύει μια κακοποίηση θα έκανε τον καθένα να μισεί το βιαστή του και να τον αποφεύγει. Αφού σου επιτέθηκε, γιατί συνέχισες  να του επιτρέπεις να μένει στο διαμέρισμά σου;
  • Γιατί δεν προειδοποίησες τη Σοφία Γουίλεν για το ενδεχόμενο κακοποίησης; Θα ήθελα κάποιος που σκοπεύει να κάνει σεξ με το βιαστή μου να ξέρει τι συνέβη και να τον προειδοποιήσω.
  • Γιατί δεν ανάφερες σε κανέναν απολύτως την επίθεση; Αντ ‘αυτού, καυχιόσουν ότι είστε παρέα
  • Γιατί παραποίησες τα αποδεικτικά στοιχεία δίνοντας στην αστυνομία ένα αχρησιμοποίητο τρύπιο προφυλακτικό που δεν είχε κανένα στοιχείο DNΑ; Εκτός αυτού, αν είχε χρησιμοποιηθεί, γιατί να κρατήσεις ένα χρησιμοποιημένο προφυλακτικό;

Κάποιοι διαδίδουν φήμες ότι η Άννα Άρντιν είχε διασυνδέσεις με τη CIA, το οποίο είναι πάντοτε δυνατόν σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του συνόλου της υπόθεσης Ασάνζ, η Αμερικανική κυβέρνηση χρησιμοποίησε κάθε πιθανή οδό για να συλλάβει  τον ιδρυτή του Wikileaks. Απλώς δεν μπορώ να φανταστώ κανένα να συνεχίζει να περνάει χρόνο με τον άνθρωπο που τον κακοποίησε. Μπορείς εσύ?
Φωτογραφία του Aσάνζ με την Άννα Άρντιν μετά από τους ισχυρισμούς της περί κακοποίησης εκ μέρους του..

Η Άρντιν όχι μόνο είπε ψέματα, αλλά κατάστρεψε τη ζωή ενός από τους σημαντικότερους ανθρώπους της εποχής μας. Παρακολουθούσε καθώς ο Ασάνζ εξασθενούσε για 7 χρόνια στην πρεσβεία του Εκουαδόρ, ενώ η υγεία του επιδεινώνονταν, βασανίζονταν και κακοποιούνταν, και δεν είπε τίποτα. Έχει επιτρέψει στον κόσμο να συκοφαντεί αυτόν τον άνθρωπο με χαρακτηρισμούς όπως “βιαστής” και συνεχίζει τη ζωή της. Η τελευταία μου ερώτηση στην Άρντιν είναι αυτή, πώς μπορείς να ζεις με τον εαυτό σου;!;

Τα αποδεικτικά στοιχεία, σε αυτή την περίπτωση, είναι τόσο αδύναμα και ψεύτικα. Πώς μπορεί η Σουηδική κυβέρνηση να σκεφτεί ακόμη και την επανεξέτασή της είναι πέρα ​​από την κατανόησή μου, εκτός αν εξαναγκαστεί. Ο Ασάνζ έχει αρνηθεί πάντα τους ισχυρισμούς. Αν θέλετε να διαβάσετε τη μαρτυρία του, μεταβείτε στο https://justice4assange.com/Assange-Testimony.html .

Οι ιστορίες του Ασάνζ και της Άρντιν δεν συμπίπτουν. Ωστόσο, οι αποδείξεις έρχονται από την εμπειρία. Η Άρντιν έγραφε επανειλημμένα μηνύματα μετά από την υποτιθέμενη κακοποίηση της, σαν να μη συνέβη τίποτα, σε σημείο που να καυχιέται που είναι μαζί του. Η κατάθεσή της είναι γεμάτη ψεύδη και εμπλέκει είτε μία ζηλιάρα ερωμένη είτε έναν πράκτορα της CIA για να παγιδεύσει τον Ασάνζ . Επίσης, σύμφωνα με το justice4assange.com:

Τα Γεγονότα

Υπάρχει ευρέως διαδεδομένη παραπληροφόρηση από τα μέσα ενημέρωσης σχετικά με τις καταγγελίες κατά του Τζούλιαν Ασάνζ στη Σουηδία το 2010. Ορίστε τα γεγονότα:

Πρώτον , ο Ασάνζ ήταν πάντα πρόθυμος να απαντήσει σε οποιεσδήποτε ερωτήσεις των Σουηδικών αρχών και επανειλημμένα προσφέρθηκε να το πράξει, για πάνω από έξι χρόνια. Ο ευρέως διαδεδομένος ισχυρισμός των μέσων μαζικής ενημέρωσης ότι ο Ασάνζ “απέφυγε” τη Σουηδική ανάκριση είναι ψευδής. Ήταν ο Σουηδός εισαγγελέας που για χρόνια αρνούταν να ανακρίνει τον Ασάνζ στην πρεσβεία του Εκουαδόρ: το έπραξαν μόνο το Νοέμβριο του 2016, αφού τα Σουηδικά δικαστήρια ανάγκασαν τον εισαγγελέα να ταξιδέψει στο Λονδίνο. Η Σουηδία εγκατέλειψε την έρευνα έξι μήνες αργότερα, τον Μάιο του 2017.

Δεύτερον , ο Ασάνζ ζήτησε άσυλο στην πρεσβεία του Ισημερινού το 2012 για να αποφύγει την περαιτέρω έκδοση στις ΗΠΑ – όχι για να αποφύγει την έκδοση στη Σουηδία ή για να αρνηθεί να αντιμετωπίσει τους ισχυρισμούς της Σουηδίας. Ο Ασάνζ θα είχε αποδεχθεί την έκδοση στη Σουηδία εάν αυτή είχε παράσχει τη διαβεβαίωση ότι δεν θα εκδοθεί στις ΗΠΑ (όπως επίσης προέτρεψε η Διεθνής Αμνηστία τότε) – αλλά τόσο η Σουηδία όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο αρνήθηκαν να προσφέρουν τη διαβεβαίωση ότι δεν θα εκδοθεί στις ΗΠΑ.

Τρίτον , η Σουηδία θέλησε να αποσύρει το ένταλμα σύλληψης για τον Ασάνζ το 2013. Ήταν η Βρετανική κυβέρνηση που επέμενε η υπόθεση εναντίον του να συνεχιστεί. Αυτό επιβεβαιώνεται σε μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που κυκλοφόρησαν στο πλαίσιο δικαστικής διεκδίκησης που ακολούθησε μια αίτηση σχετική με το Νόμο περί Ελευθερίας της Πληροφόρησης. Οι εισαγγελείς του Ηνωμένου Βασιλείου παραδέχθηκαν ότι διέγραψαν σημαντικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και συμμετείχαν σε περίπλοκες προσπάθειες απόκρυψης της αλληλογραφίας από το δημόσιο αρχείο. Πράγματι, ο δικηγόρος της Εισαγγελικής Υπηρεσίας του Στέμματος ενημέρωσε τους Σουηδούς τον Ιανουάριο του 2011 να μην επισκέπτονται το Λονδίνο για να πάρουν συνέντευξη από τον Ασάνζ. Μια συνέντευξη εκείνη την εποχή θα μπορούσε να είχε εμποδίσει την μακρόχρονη αποχή της πρεσβείας.

Τέταρτον , παρά τις διαδιδόμενες ψευδείς αναφορές, ο Ασάνζ δεν κατηγορήθηκε ποτέ για τίποτα σχετικό με τους ισχυρισμούς της Σουηδίας. Αυτά έφθασαν μόνο ως το επίπεδοΣμιας «προκαταρκτικής έρευνας». Η Σουηδική εισαγγελία ανέκρινε τον Ασάνζ σε δύο ξεχωριστές περιστάσεις, το 2010 και το 2016. Αυτός υποστήριξε με συνέπεια την αθωότητά του .

Πέμπτον , παραλείπεται σχεδόν εντελώς από τα ρεπορτάζ των μέσων ενημέρωσης το γεγονός ότι η αρχική Σουηδική προκαταρκτική έρευνα εγκαταλείφθηκε το 2010, όταν ο γενικός εισαγγελέας της Στοκχόλμης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «τα αποδεικτικά στοιχεία δεν αποκάλυψαν κανένα στοιχείο βιασμού» και ότι «δεν υπήρξε κανένα έγκλημα». Στα γραπτά μηνύματα μεταξύ των δύο γυναικών, τα οποία αργότερα αποκαλύφθηκαν, δεν υπάρχουν παράπονα για βιασμό. Αντίθετα, δείχνουν ότι οι γυναίκες «δεν ήθελαν να ασκήσουν κατηγορίες κατά του Τζ.Α., αλλά ότι η αστυνομία είχε την προδιάθεση να πιαστεί από κάτι εναντίον του» και ότι  αυτές«ήθελαν μόνο να κάνει εξετάσεις». Κάποιος έγραψε ότι «ήταν η αστυνομία που επινόησε τις κατηγορίες» και είπε σε φίλο ότι αισθάνθηκε ότι είχε “περάσει η αστυνομία και άλλοι γύρω της σαν οδοστρωτήρας από πάνω της”.

Έκτο, ο Ασάνζ έφυγε από τη Σουηδία όταν του είπε ο εισαγγελέας ότι ήταν ελεύθερος να φύγει καθώς δεν απαιτούνταν η ανάκριση του. Ο Ασάνζ είχε μείνει στη Σουηδία για πέντε εβδομάδες. Αφού έφυγε, η Ιντερπόλ εξέδωσε απροσδόκητα  Κόκκινο Ένταλμα για τον Aσάνζ , που συνήθως προορίζεται για τρομοκράτες και επικίνδυνους εγκληματίες – προκαλώντας ανησυχίες ότι δεν επρόκειτο μόνο για σεξουαλικές κατηγορίες.

Έβδομο, η έρευνα της Σουηδίας έχει πλέον κλείσει τελείως. Αρχειοθετήθηκε για έξι χρόνια, την περίοδο 2010-2016, όταν η Σουηδή εισαγγελέας αρνήθηκε να ανακρίνει τον Ασάνζ στο Λονδίνο. Το Εφετείο της Σουηδίας έκρινε ότι η εισαγγελέας είχε παραβιάσει το καθήκον της διότι μια προκαταρκτική έρευνα είτε πρέπει να είναι ανοιχτή, ενεργή και να οδηγεί σε κατηγορία, είτε κλειστή – δεν υπάρχει ενδιάμεση φάση. Η Ομάδα Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών για την αυθαίρετη κράτηση κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι η αδράνεια του εισαγγελέα είχε ως αποτέλεσμα η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο να παραβιάζουν τις διεθνείς δεσμεύσεις.

Όγδοο , δεν υπήρχε κανένα τεχνικό εμπόδιο για την εισαγγελέα να προχωρήσει στην άσκηση δίωξης στον Ασάνζ μετά την ανάκρισή του στην πρεσβεία του Εκουαδόρ. Στις αρχές του 2017, οι δικηγόροι του Ασάνζ ζήτησαν από ένα Σουηδικό δικαστήριο να αναγκάσει την εισαγγελέα είτε να ασκήσει κατηγορίες κατά του Aσάνζ ή να αποσύρει το ένταλμα σύλληψης. Η εισαγγελέας έκλεισε την έρευνα το Μάιο του 2017 χωρίς να προσπαθήσει να ασκήσει δίωξη εναντίον του.

Από τη σύλληψή του στις 11 Απριλίου 2019, ασκήθηκε σημαντική πολιτική πίεση στη Σουηδία για να ανοίξει πάλι την υπόθεση. Θεωρητικά, κάθε  έρευνα που έχει κλείσει μπορεί να ξανανοίξει μέχρι την καθορισμένη παραγραφή της – τον Αύγουστο του 2020 στην περίπτωση αυτή. Αυτές οι φωνές χρησιμεύουν στο να  μετατοπιστεί το κρίσιμο ζήτημα της επικείμενης έκδοσης του Ασάνζ στις ΗΠΑ πάνω από τις δημοσιεύσεις του Wikileaks (είτε από το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Σουηδία). Επίσης «θολώνουν» κρίσιμα γεγονότα, όπως το γεγονός ότι οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου και της Σουηδίας εμπόδισαν ενεργά τον Ασάνζ να απαντήσει στους ισχυρισμούς, το οποίο αντιβαίνει στις βασικές αρχές της διαδικασίας.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι επανεξεταζόμενες Σουηδικές καταγγελίες του Σεπτέμβριου του 2010 εμφανίστηκαν όταν το WikiLeaks δημοσίευσε το σχετικό με το  Ιράκ βίντεο «Collateral Murder» τον Απρίλιο του 2010 και τα Αρχεία Πολέμου του Αφγανιστάν, τον Ιούλιο του 2010. Στην πραγματικότητα, το Ανώτερο Δικαστήριο των ΗΠΑ άρχισε ήδη τις διαδικασίες κατά του Ασάνζ τον Ιούνιο του 2010 και από τον Ιούλιο, οι ΗΠΑ περιέγραφαν δημοσίως το WikiLeaks ως μια “πολύ πραγματική και πιθανή απειλή”. Ο Τσαρλς Γκλας του Intercept, δήλωσε ότι «Πηγές από τη Σουηδική υπηρεσία πληροφοριών μου είπαν τότε ότι πίστευαν πως οι ΗΠΑ ενθάρρυναν τη Σουηδία να συνεχίσει την υπόθεση ». Άλλες πληροφορίες μόλις λίγες ημέρες πριν ξεκινήσουν οι Σουηδικές καταγγελίες δείχνουν ότι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ενθάρρυνε τους συμμάχους τους να κινήσουν διώξεις κατά του Ασάνζ . Το να αγνοούνται όλα αυτά, όπως συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στα ρεπορτάζ των μέσων ενημέρωσης, σημαίνει ότι αγνοείται το ευρύτερο ζωτικό πλαίσιο.

Τον Δεκέμβριο του 2018 , η Ομάδα Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών για την Αυθαίρετη Κράτηση μαζί με τον Ειδικό Εισηγητή του ΟΗΕ για την Κατάσταση των Υπερασπιστών των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επανέλαβαν τη διαπίστωσή τους του 2016 και προέτρεψαν στην επείγουσα αποκατάσταση της ελευθερίας του Ασάνζ . Ο Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για την Προστασία της Ιδιωτικής Ζωής και ο Ειδικός Εισηγητής των Ηνωμένων Εθνών για τα Βασανιστήρια εξετάζουν αυτή την περίοδο την υπόθεση του Ασάνζ .

Δε θα μου προκαλούσε έκπληξη να διαπιστώσω ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ εξανάγκασε τη Σουηδία να ξανανοίξει την υπόθεση. Έχουν ήδη δωροδοκήσει το Εκουαδόρ να τον εκδιώξει, γιατί να μην έκαναν προσφορές και στη Σουηδία για να ξανανοίξει τους ισχυρισμούς κατά του Ασάνζ ; Το γεγονός είναι ότι εάν η Βρετανική κυβέρνηση είναι πρόθυμη να τον εκδώσει στη Σουηδία αλλά όχι στις Ηνωμένες Πολιτείες, η Σουηδία θα το κάνει. Επίσης, σύμφωνα με αυτό το e-mail του Stratfor που βρέθηκε στο wikileaks.org και παρατίθεται παρακάτω, η πρόθεσή τους είναι να τον στείλουν σε πολλές χώρες για να αντιμετωπίσει κατηγορίες όταν θα πέσει στα χέρια τους.

Αν παρακολουθήσετε τις αναρίθμητες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου ως αναφορά τον Ασάνζ από το Εκουαδόρ, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σουηδία, δεν θα είναι καθόλου έκπληξη να πιστέψετε ότι αυτή είναι η πρόθεσή τους. Δεν μπορώ να βρω ούτε ένα λόγο για να πιστέψω ότι οι ισχυρισμοί είναι αληθινοί. Τα μόνα στοιχεία που έχω βρει είναι ότι αυτό ήταν ένα παράδειγμα ενοχοποίησης. Φαίνεται, από πολιτική άποψη, ότι είναι σχεδόν ρουτίνα να κατηγορείται κάποιος για βιασμό όταν δεν αρέσει στην αντιπολίτευση ο αντίπαλός της. Ο Τζούλιαν Ασάνζ είναι ένας αθώος άνθρωπος. Η Άννα Άρντιν , ωστόσο, είναι ένοχη για συνέργεια σε βασανιστήρια, μαρτύριο και παράνομη κράτηση για 7 χρόνια ενός εκδότη και δημοσιογράφου. Είναι επίσης ένοχη για την καταστροφή της ψυχικής και σωματικής υγείας του Ασάνζ .

Δεν μπορούμε να στηριχθούμε στα Σουηδικά δικαστήρια για να αποφασιστεί αυτό καθώς είναι μεροληπτικά και οι ακροάσεις των δικαστηρίων εκεί παραμένουν μυστικές. Το μόνο μέρος των διαδικασιών που γίνονται δημόσια είναι οι κατηγορίες και η ετυμηγορία. Ο Ασάνζ δεν μπορεί να εκδοθεί στη Σουηδία για περισσότερους από έναν λόγους. Θα βρεθεί ένοχος ανεξάρτητα από τις αποδείξεις και στη συνέχεια θα εκδοθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες για να αντιμετωπίσει ποινή φυλάκισης 170 ετών σύμφωνα με το Νόμο περί Κατασκοπείας. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να σωπάσει για πάντα. Υπεραπίστηκε τους αθώους, ενώ οι ένοχοι είναι ελεύθεροι. Εκπαίδευσε την κοινωνία. Δεν του αξίζει να τιμωρηθεί για την αλήθεια.

Τζούλιαν Ασάνζ – Νοέμβριος 2018

Λέγοντας την ιστορία του Τζούλιαν Ασάνζ και του Wikileaks είναι δύσκολο να αποφασίσει κανείς αν είναι προτιμότερο να ξεκινήσει από την αρχή ή από το τέλος, ή τουλάχιστον από τις πιο πρόσφατες εξελίξεις, οι οποίες δεν είναι ακόμα δυνατό να περιγραφούν ως «το τέλος», αλλά επίσης δεν είναι δυνατό να πει κανείς ότι ΔΕΝ είναι «το τέλος».

Ο Τζούλιαν έχει χάσει επαφή με τον κόσμο από τον περασμένο Μάρτιο, όταν η σύνδεση του στο διαδίκτυο κόπηκε από την πρεσβεία του Εκουαδόρ. Παρά τις κάποιες ενδείξεις έκτοτε που υπονόησαν ότι η αυστραλιανή κυβέρνηση θα αναλάμβανε τις νόμιμες υποχρεώσεις τις απέναντι στον ίδιο της τον πολίτη τον Τζούλιαν Ασάνζ, οι ελπίδες που ήγειρε αποδείχτηκαν φρούδες. Η γενναιοδωρία και το θάρρος που επέδειξε ο πρώην πρόεδρος του Εκουαδόρ Ραφαέλ Κορρέα όταν προσέφερε άσυλο στον Ασάνζ στην πρεσβεία του Εκουαδόρ στο Λονδίνο, έχουν αποδειχτεί δυσβάσταχτες για τον λιγότερο θαρραλέο και γενναιόδωρο διάδοχο του, τον Λένιν Μορένο. Δεν έχει καταστεί πολιτικά δυνατό (εν μέρει λόγω της στάσης της βουλής του Εκουαδόρ) για τον Μορένο απλά να πετάξει τον Ασάνζ από την πρεσβεία για να συλληφθεί από τους Βρετανούς ώστε μάλλον να εκδοθεί στις ΗΠΑ όπου και θα κατηγορηθεί με κατασκοπεία. Οπότε η τακτική που έχει επιλέξει ο κ. Μορένο είναι να διατάξει λιγότερο ή περισσότερο μικροπρεπείς παρενοχλήσεις κατά του Ασάνζ με σκοπό να καταρρεύσει η βούληση του και να αναγκαστεί να εγκαταλείψει την πρεσβεία με δικιά του πρωτοβουλία.

Οι μόνοι επισκέπτες που έχουν επιτραπεί στον Ασάνζ είναι οι δικηγόροι του, και καθώς η πρεσβεία τώρα αρνείται να του παράσχει τροφή, εναπόκειται σε εκείνους να του την φέρνουν. Ένα πρόσφατο σαββατοκύριακο, είχε κλείσει η πρεσβεία και δεν επιτράπηκε η είσοδος στους δικηγόρους, και έτσι ο Τζούλιαν αναγκάστηκε να περάσει το σαββατοκύριακο χωρίς τροφή.

Η πρόσφατη δημόσια δήλωση της μητέρας του Τζούλιαν, Κριστίν Ασάνζ, ρίχνει κάποιο φως στην παρούσα κατάσταση:

«Η ζωή του γιου μου του Τζούλιαν Ασάνζ είναι σε άμεσο κίνδυνο. Παρόλο που ο Τζούλιαν είναι πολυβραβευμένος δημοσιογράφος του οποίου οι θαρραλέες αποκαλύψεις των σοβαρών, υψηλά ιστάμενων εγκλημάτων κατά του δημοσίου συμφέροντος του έχουν αποδώσει κύρος και τον έχουν κάνει πολύ δημοφιλή, αυτή τη στιγμή είναι μόνος, άρρωστος, υποφέρει, αποσιωπάται, βρίσκεται σε απομόνωση, αποκομμένος από τον έξω κόσμο, και υπόκειται σε βασανιστήρια στην καρδιά του Λονδίνου. Το σύγχρονο κλουβί για πολιτικούς κρατούμενους δεν είναι ο Πύργος του Λονδίνου. Είναι η πρεσβεία του Εκουαδόρ.

Τα γεγονότα είναι ως εξής : ο Τζούλιαν βρίσκεται υπό κράτηση σχεδόν οχτώ χρόνια χωρίς κατηγορία. Τα τελευταία έξι χρόνια, η βρετανική κυβέρνηση έχει αρνηθεί το αίτημα του για πρόσβαση σε βασικά δικαιώματα υγείας: καθαρό αέρα, άσκηση, ηλιοφάνεια για βιταμίνη D, και πρόσβαση σε ιατρική και οδοντιατρική περίθαλψη. Κατά συνέπεια, η υγεία του έχει επιδεινωθεί σοβαρά και οι ιθύνοντες ιατροί προειδοποιούν ότι αυτές οι συνθήκες κράτησης απειλούν τη ζωή του. Μια αργή, απάνθρωπη δολοφονία διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας στην πρεσβεία στο Λονδίνο.

Το 2016, μετά από ενδελεχή έρευνα, ο ΟΗΕ αποφάνθηκε ότι τα νόμιμα ανθρώπινα δικαιώματα του Τζούλιαν είχαν καταπατηθεί κατά συρροή και ότι βρίσκεται υπό παράνομη κράτηση από το 2010, και συνεπώς διέταξε την άμεση απελευθέρωση του, καθώς και την ασφαλή διέλευση και αποζημίωση του. Η βρετανική κυβέρνηση αρνήθηκε να συμμορφωθεί με την απόφαση του ΟΗΕ. Η αμερικανική κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι η σύλληψη του Τζούλιαν είναι ζήτημα προτεραιότητας. Θέλει να παρακάμψει τις προστασίες που απολαμβάνουν οι δημοσιογράφοι στις ΗΠΑ βάσει της Πρώτης Τροπολογίας του Αμερικανικού Συντάγματος προσάπτοντας του κατηγορίες για κατασκοπεία. Δεν θα αφήσουν τίποτα να τους εμποδίσει.

Ως επακόλουθο των απειλών των ΗΠΑ κατά του Εκουαδόρ, η ασυλία του βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Οι πιέσεις που ασκούν οι ΗΠΑ στον νέο πρόεδρο του Εκουαδόρ έχουν οδηγήσει στην αυστηρή και σκληρή απομόνωση του Τζούλιαν τους τελευταίους επτά μήνες, κατά τους οποίους έχει στερηθεί την επαφή με την οικογένεια και τους φίλους του. Μόνο οι δικηγόροι του μπορούσαν να τον δουν. Δυο εβδομάδες πριν (τέλη Οκτωβρίου), τα πράγματα χειροτέρεψαν σημαντικά. Ο πρώην πρόεδρος του Εκουαδόρ Ραφαέλ Κορρέα, ο οποίος δικαίως έδωσε στον Τζούλιαν πολιτικό άσυλο έναντι απειλών της Αμερικής κατά της ζωής και της ελευθερίας του, προειδοποίησε δημόσια ότι όταν ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μάικ Πενς επισκέφθηκε πρόσφατα το Εκουαδόρ, υπήρξε συμφωνία να παραχωρηθεί ο Τζούλιαν στις ΗΠΑ. Δήλωσε ότι επειδή το πολιτικό κόστος της έξωσης του Τζούλιαν από την πρεσβεία θα ήταν πολύ υψηλό, το σχέδιο είναι να οδηγηθεί σε πνευματική κατάρρευση.

Μια σειρά απίστευτα απάνθρωπων κανονισμών και προτοκόλλων έχουν εφαρμοστεί στην πρεσβεία για να τον βασανίσουν σε τέτοιο βαθμό ώστε να σπάσει και να υποχρεωθεί να την εγκαταλείψει. Ταυτόχρονα, ένα μέλος της κυβέρνησης του Εκουαδόρ προσπάθησε επανειλημμένα να ακυρώσει την Εκουαδοριανή υπηκοότητα του Τζούλιαν ώστε να μπορεί να εκδοθεί κατευθείαν στις ΗΠΑ. Όσο οι δικηγόροι του αμφισβητούσαν τις τελευταίες καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του σύμφωνα με το Σύνταγμα του Εκουαδόρ, ο κυβερνητικός συνήγορος προειδοποίησε τον Τζούλιαν ότι ακόμα και μια κατάθεση του η οποία θα περιέγραφε το μαρτύριο του θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι καταπατά τα νέα πρωτόκολλα και να είναι αιτία έξωσης του από την πρεσβεία. Του αρνήθηκαν επισκέψεις από τους δικηγόρους του πριν την ερχόμενη ακρόαση τη Δευτέρα (29 Οκτωβρίου), θέτοντας σε κίνδυνο την προετοιμασία της υπεράσπισης του και αυξάνοντας ακόμα περισσότερο την απομόνωση και το άγχος του. Προσπαθούν να τον παγιδεύσουν ώστε να τους δοθεί η αφορμή να τον παραδώσουν στις ΗΠΑ, όπου θα υποβληθεί σε μια δίκη παρωδία.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων οκτώ χρόνων δεν έχει δεχθεί κανονική νομική μεταχείριση. Έχει υποστεί συνεχόμενη αδικία και κατάφορη διαστρέβλωση της δικαιοσύνης. Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να αλλάξει στο μέλλον. Η μεγάλη κριτική επιτροπή ενόρκων των ΗΠΑ που εξέδωσε το ένταλμα έκδοσης του παραμένει μυστική. Έχει τέσσερις εισαγγελείς αλλά κανέναν δικαστή ή εκπρόσωπο υπεράσπισης. Η διμερής συνθήκη έκδοσης μεταξύ ΗΠΑ και Ηνωμένου Βασιλείου επιτρέπει στο δεύτερο να εκδόσει τον Τζούλιαν στις ΗΠΑ χωρίς προαποδεικτικά. Μετά την είσοδο στις ΗΠΑ, το National Defence Authorization Act (εξουσιοδοτική πράξη για την εθνική άμυνα) επιτρέπει την κράτηση αορίστου χρόνου χωρίς δίκη. Ο Τζούλιαν θα μπορούσε κάλλιστα να κρατηθεί στο Γκουαντάναμο και να βασανιστεί, να καταδικαστεί σε 45ετή κάθειρξη σε φυλακές υψίστης ασφαλείας ή να του επιβληθεί η θανατική ποινή.

Ο γιος μου βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο εξαιτίας μιας βάναυσης πολιτικής καταδίωξης από τους νταήδες της εξουσίας των οποίων τα εγκλήματα και τη διαφθορά εκείνος αποκάλυψε με θάρρος όταν ήταν ο αρχισυντάκης του Wikileaks. Οι ίδιες διεφθαρμένες οντότητες που βρίσκοντας στην εξουσία κουνάνε το δάχτυλο σχετικά με τα νταηλίκια, τις ψευδείς ειδήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι ίδιοι νταήδες κάνουν θανάσιμα νταηλίκια στο γιο μου. Φαίνεται πως το να κάνεις θαρραλέα, αληθή και πολυβραβευμένη δημοσιογραφία είναι τώρα θανάσιμα επικίνδυνο.

Οι νόμιμες οδοί έχουν υπονομευτεί και έτσι είναι απίθανο να σωθεί μέσω αυτών. Πρόκειται για μια διεθνή πολιτική δίωξη από μια απάνθρωπη υπερδύναμη της οποίας οι σύμμαχοι είναι και συνεργοί, οπότε για να σωθεί ο Τζούλιαν θα είναι απαραίτητη η κατακραυγή από τους ανθρώπους του κόσμου. Ζητώ από εσάς να κάνετε θόρυβο, σαματά, και να συνεχίσετε να τον κάνετε μέχρι να ελευθερωθεί ο γιος μου. Πρέπει η διαμαρτυρία μας ενάντια σε αυτή την βαρβαρότητα να γίνει εκκωφαντική.

Καλώ όλους εσάς τους δημοσιογράφους να ξεσηκωθείτε τώρα γιατί ο Τζούλιαν είναι συνάδερφος σας, κι εσείς είστε οι επόμενοι. Καλώ όλους εσάς τους πολιτικούς που λέτε ότι γίνατε βουλευτές για να υπηρετείτε τον κόσμο, να ξεσηκωθείτε τώρα. Καλώ όλους εσάς τους ακτιβιστές που υποστηρίζετε τα ανθρώπινα δικαιώματα, τους πρόσφυγες, το περιβάλλον, και είστε κατά του πολέμου, να ξεσηκωθείτε τώρα γιατί το Wikileaks υπηρέτησε τους σκοπούς για τους οποίους μάχεστε και ο Τζούλιαν, αλληλέγγυος, υποφέρει τώρα γι’ αυτούς. Καλώ όλους τους πολίτες που εκτιμούν την ελευθερία, τη δημοκρατία και ένα λειτουργικό σύστημα δικαιοσύνης να βάλετε τις πολιτικές σας διαφορές στην άκρη, να ενωθείτε και να ξεσηκωθείτε τώρα. Οι περισσότεροι μας δεν έχουν το κουράγιο των πληροφοριοδοτών ή των δημοσιογράφων σαν τον Τζούλιαν Ασάνζ που τους δημοσιεύουν ώστε να μπορούμε να είμαστε ενημερωμένοι και προϊδεασμένοι για τις καταχρήσεις της εξουσίας. Αλλά μπορούμε να ξεσηκωθούμε μαζικά και να τους προστατέψουμε. Στη διάρκεια της ιστορίας, όταν οι καταχρήσεις της εξουσίας άρχιζαν να βαραίνουν τον κόσμο υπερβολικά, αυτός ενωνόταν, εξεγειρόταν και τις σταμάταγε. Αυτή είναι μια στιγμή που πρέπει να πούμε «όχι». Αρκετά. Εμείς ο λαός δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια να δούμε αυτόν τον θαρραλέο δημοσιογράφο να πεθαίνει. »

Η παρακίνηση της μητέρας του Τζούλιαν Ασάνζ να «κάνουμε σαματά», παρότι ο σαματάς μπορεί να είναι απαραίτητός για περαιτέρω πρόοδο, δεν επαρκεί από μόνος του. Υπάρχουν άλλα ζητήματα τα οποία μπορούν να επιστρατευτούν για την υπεράσπιση του Ασάνζ, τα οποία πολλοί από τους υπέρμαχούς του είτε τα αγνοούν είτε τα θεωρούν υπερβολικά αμφιλεγόμενα για να τα προσεγγίσουν. Υπάρχουν τα χιλιάδες email τα οποία αντάλλαξε η Χίλαρι Κλίντον με τον προεκλογικό της μάνατζερ το 2016, τον Τζον Ποντέστα. Το Wikileaks τα δημοσίευσε ακριβώς πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2016 και ήταν τόσο ενοχοποιητικά που εικάζεται ότι συνέβαλλαν στην εκλογική νίκη του Τραμπ. Η Χίλαρι και οι υποστηρικτές της λένε ότι υπέστησαν θύμα ηλεκτρονικής παρείσφρησης (hacking) από «τους Ρώσους», αλλά υπάρχει το εναλλακτική αφήγημα ότι ο πληροφοριοδότης ήταν ο υπάλληλος της Εθνικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ, Σεθ Ριτς, ο οποίος στη συνέχεια δολοφονήθηκε. Κάποιοι Ρεπουμπλικάνοι μέλη του Κογκρέσου έχουν επιχειρήσει να φέρουν το ζήτημα των email με τον Ποντέστα στο δημόσιο διάλογο, ακόμα και να καλέσουν τον Ασάνζ να καταθέσει ενώπιων του Κογκρέσου, αλλά το ζήτημα (προς το παρόν;) δεν έχει προχωρήσει. Αν και αυτή η αποκάλυψη μπορεί προφανώς να είναι ωφέλιμη για τον Τραμπ, δεν την έχει χρησιμοποιήσει όσο θα μπορούσε, και ίσως να έχει τα χέρια του δεμένα περισσότερο απ’ότι «οι μάζες». Αλλά για να κάνουν περισσότερο θόρυβο οι μάζες απ’ ότι ο Τραμπ ή απ’ότι η μητέρα του Ασάνζ, προϋποθέτει μια αποφασιστικότητα η οποία ακόμα δεν έχει εμφανιστεί σε επαρκούντως μεγάλη κλίμακα.

Ο Τζούλιαν Ασάνζ βρίσκεται στο προσκήνιο εδώ και πολύ καιρό. Το Wikileaks ιδρύθηκε το 2006 και ο Ασάνζ έφτασε την πρώτη γραμμή της διεθνούς επικαιρότητας το 2010 με τη δημοσίευση μιας σειράς διαρρεύσεων μέσω της Τσέλσι Μάννιγκ με ντοκουμέντα σχετικά με εγκλήματα πολέμου στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Η ιστορία της μετάβασης του Ασάνζ από τον αγαπημένο των αμερικάνων και ευρωπαίων φιλελεύθερων δημοσιογράφων στην παρούσα κατάσταση του όπου είναι άρρωστος, παρίας, αποκομμένος και χωρίς τη δυνατότητα επικοινωνίας και εν πολλοίς εγκαταλειμμένος από τους περισσότερους που τον εκθείαζαν, είναι δραματική και τραγική, όμως δεν προλαβαίνουμε σήμερα να της δώσουμε συνέχεια.